Bangkok I

Dik is goed geinformeerd, ik zit inderdaad pal naast het Nana Entertainment Plekje.

De locatie hier is uitstekend heb ik al gemerkt, alles is weer binnen handbereik.
Even in een bar een biertje gedronken en daar zat ik heel toevallig vlak naast de plek waar de dames hun ‘ladydrink’ bereiden. Nemen ze in Pattaya nogal eens gewoon waar ze trek in hebben, hier zijn ze wat strenger en commercieler opgevoed, als ze iets aangeboden krijgen nemen ze per definitie een ladydrink, die is tenslotte twee keer zo duur als een ander drankje. En ik kan u nu precies vertellen wat er in gaat: 45% ijs, 45% water en 10% cola, een rietje en voor de show een schijfje van een citroensoort die wij in Nederland niet kennen. Dan lijkt het (door dat scheutje cola) toch net alsof er de helft whiskey in zit en hebben de heren er alle vertrouwen in dat ze na nog een paar drankjes wel aangeschoten zullen raken. Er staat weliswaar een fles heuse whiskey bij de ingredienten, maar daar wordt zelden en zeer spaarzaam gebruik van gemaakt.

Overigens zat ik in deze bar nog even de rit van Pattaya naar Bangkok te overdenken, u weet nog wel, de chauffeur die een cruise-control zou moeten gebruiken, en onwillekeurig begon mijn hoofd weer telkens 2 seconden naar achteren te bewegen en dan weer 4 seconden, langzamer, naar voren. Een dame van het bediendend personeel had dat uiteraard in de gaten – niets blijft hier onopgemerkt – en kwam prompt naar mij toe om te vragen of het wel goed met mij ging. Morgen zonodig maar eens kijken of er hier een dokter in de psychologie is die nog tijd heeft. 🙂

Om 19.45 begon het hier te stortregenen, Frans was net op weg om een restaurantje te gaan zoeken, maar besefte dat hij langs het hotel liep en dat ze daar ook voedsel aanbieden, dus hij heeft aldaar geschuild en onderwijl gegeten. Een mixed grill maar weer eens, drie lapjes vlees en een worstje, aardappelkroketjes en salade voor 5 euro. Zet maar op de rekening.

Er zijn hier aanzienlijk meer toeristen dan in Pattaya, alhoewel ik denk dat er ook wel zo nu en dan een zakenman tussen zit die in plaats van op de hotelkamer hier zijn stukken doorneemt.

Ga nu de drie verdiepingen van Nana Entertainment Plaza eens aan een nader onderzoek onderwerpen.

Advertenties

Aangekomen te Bangkok.

Het is 16.15 en Frans heeft zijn intrek genomen in het Dynasty Inn Hotel in Bangkok. Geen idee waar in de stad ik ergens zit, vandaar maar een plattegrond gehaald en de GPS even meegenomen, want hier kun je volgens mij wel aardig verdwalen.

Shuttle-service van hotel naar hotel is natuurlijk erg handig, we zaten met 5 man in een busje voor 9 passagiers, dus iedereen kon breeduit zitten, airco op de goede temperatuur, muziekje erbij, alleen die chauffeur….  De goede man had de onhebbelijkheid om in plaats van een constante stroom brandstof de motor in te doen stromen telkens 2 seconden vol gas te geven en de auto dan 4 seconden uit te laten rijden. Dat ben je na een uur wel helemaal zat en als je dan nog een uur moet… Maar ja, je kan kwalijk uitstappen. Wilt u een mentaal stabiel persoon binnen twee uur veranderen in een geestelijk wrak? Zet hem anderhalf uur bij deze chauffeur in een auto.

Het hotel is niet erg spannend, alles is hetzelfde als in Pattaya, van de handdoeken tot de koelkast en de afstandbediening van de televisie. Geen nieuwe ontdekkingen dus, maar wel praktisch allemaal.

Ga nu de omgeving even verkennen.

Pattaya-Bangkok

Hoewel er eigenlijk geen enkele dringende reden is om Pattaya te verlaten, kun je, met een wereldstad als Bangkok binnen schootsafstand, deze natuurlijk eigenlijk niet onbezocht laten. Gelukkig heeft het hotel waar ik zit ook een vestiging in Bangkok, vlak naar Nana Plaza, en met een Shuttle-Busje word je voor 500 Baht van het ene naar het andere hotel gereden. Vanavond dus voorlopig even de laatste avond in Pattaya, het busje vertrekt morgen tussen 13.00 en 13.30, het zal een dikke twee uur rijden zijn schat ik in, en dan blijven we drie nachten in Bangkok. Kan daar altijd nog verlengen of weer teruggaan, ik zie wel.

Voor de rest van vandaag heeft Frans in ieder geval oesters op het programma staan, die heeft hij nog nooit gegeten – behalve dan die door een Chinees verprutste dingen -, dus we zullen ons eens laten aanspreken door een van de proppers van de gerenommeerde visrestaurants hier en kijken of dat wat wordt.

Volgende update waarschijnlijk uit Bangkok.

Pattaya Crisis

Reacties, waarvoor dank, gelezen.

Het is hier laagseizoen maar ik kan mij toch niet aan de indruk onttrekken dat ook de crisis en de bezetting van het vliegveld in Bangkok eind vorig jaar hun invloed hebben op het aantal toeristen.
Thai zijn over het algemeen nou geen klagers, maar desgevraagd laten de barexploitanten toch wel weten dat het erg stil is en dat ze hopen ‘dat het volgende maand beter wordt’.
De drankprijzen zijn hier en daar verlaagd en de ‘happy-hours’ verlengd. Het langste ‘happy-hour’ wat ik nu gezien heb duurt van 07.00 AM tot 10.00 PM, 15 uur dus.
Voor de dames betekent het natuurlijk dat ze minder vaak ge-barfined (meegenomen) worden en even ander werk zoeken zit er hier niet in, de verborgen werkloosheid is aanzienlijk.
Neem bijvoorbeeld de jongeman die telkens als ik het hotel in en uit ga de deur open doet, en de honderden vrouwen die met hun man meerijden in een Baht-busje, enkel en alleen om de muntjes in ontvangst te nemen.

The Frog-bar in Walking Street is een van de grote ‘veehallen’ hier. Het is een hal van zo’n 50×20 meter, lopend vanaf Walking Street tot aan de zee.
Deze hal is onderverdeeld in 14 bier-bars, 7 aan elke kant, met een centrale muziekvoorziening. Doet erg denken aan Soi Eric in Phuket, ik weet niet wie wie nageaapt heeft.
Elke bar heeft een vast ‘klasje’ meisjes staan, in totaal staan er hier naar ik schat zo’n 200.
Elke bar heeft zo’n 20 barkrukken voor de gasten, maar daar zit hem nu het probleem, die zijn er nauwelijks.
Als rond 21.00 uur elke bar gemiddels 1 klant heeft is het veel en of die dan ook nog een meisje meeneemt is natuurlijk nog maar de vraag.
U kunt zich wellicht voorstellen wat er gebeurt als je als toerist deze hal binnenloopt: 14 klassen meisjes schreeuwen en gillen tegelijkertijd om het hardst om je toch maar juist aan hun bar te krijgen,
Een bijna genante vertoning.

Frans zoekt soms liever de wat minder massale plekken op en in een bar naast de Sisterz club kwam hij gisterenavond een leuke dame tegen die aardig engels sprak en die wel genegen was om Frans de rest van de avond gezelschap te houden. We spraken af ‘short-time’, dat wil zeggen een paar uur. De prijs is dan uiteraard lager dan voor ‘long-time’ (tot de volgende ochtend) want het meisje kan na afloop terug naar de bar en proberen nog een klant te krijgen.
We zijn eerst wat gaan eten en de lezer die de logjes een beetje volgt raadt het al: Op het menu stond de gratis barbeque bij het restaurant in Soi 13.
Men had het hier groots aangepakt, een grote mobiele barbecue van Duitse makelij met kok ingeschakeld en gezorgd voor diverse soorten vlees op stokjes, sha-slicks, lapjes vlees, grote garnalen, een groentemix, salade, diverse soorten brood en een handvol sauzen.
Mijn disgenote liet zich het eten vergezellen van drie grote bellen Jack Daniels black label whisky, ikzelf hield het bij twee flesjes Heineken. Eindafrekening van dit culinaire festival: 570 Baht, nog geen 12 Euro.
Het concept had aardig gewerkt, er zaten ruim 10 man in deze droeve tijden, maar iets in mij zegt dat je als ondernemer toch iets niet goed doet als je je handel gratis weggeeft.
Zegeltjes, stempeltjes, kortingacties, een gratis drankje, tweede fles wijn voor de helft, alles kan, maar je core-business zomaar voor niks uitdelen, dat moet volgens mij een keer spaak lopen. Gelukkig ben ik geen aandeelhouder van het restaurant, want dan zou ik beslist op de aandeelhoudersvergadering bezwaar moeten maken tegen de gang van zaken.
Hoeveel fijner is het om eenvoudig toerist te zijn en lekker je buikje rond te eten! Daarbij moet nog gezegd worden dat het vlees het beste was dat ik tot nog toe hier heb gegeten, dus het is wel een aanrader. Volgende week zaterdag weer en zoals men zelf zegt: Iedereen is welkom!

Vervolgens met het meisje naar het hotel gegaan en ze heeft, zoals ze had beloofd, de fijne kneepjes van diverse massages in de praktijk gebracht en daarin nog wat onderricht gegeven.
Om een uurtje of twaalf waren we uitgeoefend en zijn we weer richting Walking Street vertrokken.

Ik had nog niets speciaals op het oog maar ben, ik zal het maar meteen verklappen, weer gezwicht voor hetzelfde meisje waar ik zondag na aankomst als eerste voor gevallen was.
Een klein, heel schuchter en timid meisje, 20 jaar, en nauwelijks een woord engels sprekend. Kort zwart haar, een veel te donkerbruine huid naar Thaise schoonheidsmaatstaven, geen paaldanstype, zelfs geen hoge hakken, maar eenvoudige platte sandalen.
Maar zo’n lief koppie…..

Afgelopen zondag was ze zichtbaar blij dat ze een klant had, toch was er, eenmaal op de kamer, iets vreemds. Ze keek nauwkeurig de hele kamer rond, alsof ze zocht of er ergens verborgen camera’s of microfoons hingen, ze ging met badhanddoek en al nog om te bedde na een paar lampen uitgedaan te hebben (ze had kennelijk gekeken waar de lichtknopjes zich bevonden) en ook het laatste lampje moest beslist uit en dat ging het ook. Nu is Frans wel goed maar niet gek dus al heel snel ging er gewoon weer een lampje aan en toen bleek dat ze onder de grote badhanddoek ook nog een kleintje om haar buik had gedaan die beslist niet af mocht.
Dat ging hij uiteindelijk natuurlijk toch waarna een litteken van een kennelijke buikoperatie van een centimeter of 6 zichtbaar werd, wat nou inderdaad niet direct de schoonheidsprijs verdiende. Een beetje rafelig met een randje wild vlees, maar geen open wonden of zo, dus slechts een betrekkelijk kleine en in ieder geval onschuldige esthetische oneffeneheid.
Typisch zo’n moment voor een ‘mai pen rai’ (het geeft niet), een dikke kus erop en pas daarna was het ijs gebroken.

Laten we wel zijn, het is voor de meisjes natuurlijk al geen onverdeeld genoegen om elke avond als enige en hoogste doel te hebben een Farang aan de haak te slaan; als je dan ook nog van te voren weet dat zich in de hotelkamer weer dit drama van angst en schaamte gaat afspelen, dan vraag je je af wat er allemaal om gaat in zo’n lief koppie…..

Vandaar dat Frans een beetje een zwak heeft voor dit meisje en haar nog maar een keer heeft gebarfined.

We hebben een schaamteloze nacht gehad.

Pattaya rules!

Helemaal fout Dik. Een rij Baht-busjes die stilstaan die willen je ofwel tegen een af te spreken prijs ergens brengen, ofwel je kan er in stappen en ze wachten tot het busje helemaal vol zit. In mijn geval heb ik dus gewoon het volgende rijdende Baht-busje afgewacht en die reed wel gewoon voor 20 Baht naar Jomtien door, dus de schade bleef beperkt tot 10 Baht.

Of ze hier nou echt minder regels hebben dat weet ik niet. Zo is het hier in alles pubs streng verboden te roken op straffe van een boete van 2000 Bahtaar als je een sigaret pakt staat er een asbak voor je neus voordat je je sigaret hebt aangestoken.

En prostitutie is in Thailand ook verboden, maar dat wist u natuurlijk al. Het lijkt inderdaad meer een kwestie van hoe je met de regels omgaat. Dat iemand die het plan heeft rond de wereld te gaan zeilen meteen te maken krijgt met een verbod van de rechter en daarmee tegelijkertijd wereldnieuws wordt, ja, dat kan alleen in Nederland.

Veel concrete plannen heeft Frans op het moment niet, hij vindt het eigenlijk allemaal wel best zo. Ja, de man tegenover het hotel die een taxi heeft en daar de hele dag op een klant naar Bangkok zit te wachten had nog een plan. Een vierdaagse trip, dag 1 een dikke 700 km rijden naar een of andere oud-historische stad, dag 2 en 3 daar verblijven en dan dag 4 weer terugrijden. Hij is dan de hele dag chauffeur en gids voor 2000 Baht per dag, komt nog benzine (dat kan nooit veel zijn hier) en hotelkosten voor mij bij, hij slaapt daar dan bij kennissen. Het is vast de moeite waard maar ik heb toch maar vriendelijk bedankt.

Gisteren een nieuw geheugenkaartje voor fototoestel gekocht. De oude was weliswaar niet vol, maar als je hem kwijtraakt ben je al je foto’s kwijt. Nieuwe camera is bij wijze van spreken zo gekocht. Ze maakten in die winkel ook afdrukken, tot het formaat van 10×15 inch (zo’n 25cm x 37.5 centimeter) en daar hoef je als zijnde ‘ groot formaat’ dan niet, zoals bij de Hema-"1-uur"-fotoservice, drie dagen op te wachten, maar dat is binnen 5 minuten gepiept. Per stuk 3 Euro. In totaal 4 afdrukken laten maken en gisterenavond bij de dames die er op stonden als cadeautje langsgebracht. Dat vinden ze prachtig.

Als je de foto’s waar je een afdruk van wilt hebben hebt uitgezocht wordt er niet zomaar op een knop gedrukt, nee, eerst wordt Photoshop op de plaatjes losgelaten en supersnel en met een gedrevenheid alsof het leven ervan afhangt worden alle eventuele vlekjes en ongerechtigheden uit de gezichten van de meisjes verwijderd. Is wel zo leuk voor ze. Ongekende service.

Vanavond is er in een restaurant in de Soi waar mijn hotel ligt gratis barbecue van 18.00 tot 22.00. Je hoeft hier niet te besparen op het eten, maar ik zal toch even de echte Hollandse mentaliteit tonen en eens een kijkje gaan nemen. Overigens nog steeds geen Hollander tegengekomen.

Nu nog een bar waar ze gratis bier tappen….

Alweer Pattaya

Info voor DIk: Het hotel ligt in Soi 13.

Eigenlijk maakt het hier niet uit waar je hotel ligt, zolang het maar langs de vaste route van de Baht-busjes is, dan kom je voor 10 Bath overal. Als je hotel niet langs die route ligt moet je steeds zelf weer vervoer regelen, kan natuurlijk ook met zo’n Bath-busje, maar als ie van de route moet afwijken dan wordt je geacht de Bath-bus gecharterd te hebben en moet je zelf gaan onderhandelen over de prijs. Als je dat een aantal keren per dag moet doen wordt je er al gauw doodziek van lijkt mij. Toevallig had ik gisteren een Bath-busje naar Jomtien, dat is buiten Pattaya, het tarief is dan 20 Bath, zeg maar vergelijkbaar met een ritje van Noordwijk naar Katwijk, maar ik was op een gegeven moment de enige in het busje en de chauffeur stopte aan de buitengrens van Pattaya en vroeg waar ik heen moest. Ik zei dat ik naar Jomtien wilde, waarop hij zei dat ik dan 100 Bath moest betalen. Ik heb hem met een glimlach een gratis enkele reis naar de hel toegewenst en het verder maar gelaten voor wat het was.

Gisterenavond barstte er eindelijk eens een behoorlijke plensbui uit, maar Frans was net onder de pannen met zijn voorgerecht, een Thaise specialiteit (Katoey, verandering van spijs doet eten) dus ik heb er geen last van gehad.

Daarna het hotel voor weer 4 dagen verlengd, ik zit hier prima.

Tot op heden 1 mug gezien, 2 vliegen en 1 bij, maar dan ook een hele grote. Wespen schijnen ze hier niet van te houden, ik denk dat ze het land niet in mogen.

Nederland lijkt zo af en toe ten prooi gevallen aan overbodige en kostbare en vervelende regelgeving. Zo kan ik mij nog herinneren dat er eens een Koninginnedag was en dat het toen wel 25 graden zou worden en dat er was aangekondigd dat de Keuringsdienst van Waren of hoe dat ding ook heten mag streng zou controleren op lieden die, God betere het, buiten satevlees op een barbecue gooiden en dit aan de man brachten. Indien het vlees werd bewaard bij een temperatuur van 8 graden of warmer (of zoiets) dan volgde direct een boete, inbeslagname van de handel en een verkoopverbod voor de rest van de dag. En ja hoor, enkele tientallen criminelen werden aangepakt en de kranten stonden er vol van.

Als je hier ’s avonds wat zit te drinken en je hebt nog trek in een lekker hapje (eten), dan loop je naar een van de talloze mobiele kraampjes met even mobiele barbecue, alwaar grossen stokjes met diverse soorten vlees in de vorm van stukjes, reepjes, balletjes, worstjes, vleugeltjes, pootjes, noem maar op, al de hele dag bij zo’n 35 graden hebben liggen voorgloeien in de hitte. Ze gaan even op de barbecue en smullen maar. Niemand die zich daar druk over maakt, het smaakt voortreffelijk en je poept er prima op. Je geeft zo’n man 40 Baht en je krijgt een zak vol mee die je met z’n tweeen niet op kan.

Het loopt hier inmiddels tegen 12.30 uur. Bijna de hoogste tijd voor de middagdut, Frans is tenslotte al wat ouder.

Weer Pattaya

Van de regentijd is hier nog niet veel te merken. Het is, net als gisteren, vrijwel onbewolkt. Gisterenavond was er vanaf het strand in de verte wat weerlicht waar te nemen, maar in meer neerslag dan van een lekkende airco heeft dat niet geresulteerd. Er stond wel een stevige bries, wat in het geheel niet storend was.

Met de Baht-bus naar Jomtien geweest om dat eens even te bekijken. Daar is het wat rustiger en gaat het allemaal wat bedaagder aan toe maar ook daar hoef je niet op een houtje te bijten. Mijn voorkeur gaat toch uit naar Pattaya dus ik blijf hier nog maar even hangen.

Gelukkig is mijn favoriete T-shirt weer gewassen. Dat had ik vorig jaar in Phuket gekocht en heeft aan de voor- en achterkant de tekst: "Nee, ik wil geen fu*king taxi, pak of massage. Dank u zeer."  En dan aan de voorkant in het Thais en aan de achterkant in het Engels. Ook hier weer een ongeevenaard succes. Je komt hier toch al geen aandacht te kort, maar met dat T-shirt aan is er helemaal vrijwel geen doorkomen aan. Niemand voelt zich beledigd of persoonlijk aangesproken maar allemaal moeten ze precies lezen wat er staat en collega’s moeten ook kijken.

Walking Street, zeg maar het zuidelijkste deel van Beach Road, wordt ’s avonds voor verkeer afgesloten. Vandaar de naam. Er wordt dan een hek geplaatst en een soort ‘mobiele politiepost’ ingericht, waar een tiental agenten een zithoekje maken en wachten tot er ergens wat gebeurt. Veel heb ik ze nog niet zien doen, ze zitten er heel relaxed bij. Maar als ze in actie moeten komen zijn het net jonge honden. Een toerist die in een bierbar zich kennelijk niet geheel respectvol gedragen had (ik vermoed een Engelsman gelet op het feit dat hij stomdronken was en de dienders uitmaakte voor ‘copulerende onwettige kinderen’) werd resoluut door 5 agenten weggesleept en tegenspraak werd niet geduld.

Het aantal Nederlanders is hier trouwens opvallend laag, ik heb er welgeteld nog niet een kunnen betrappen.