De tijd vliegt. De Concorde.

Nu we toch op de nostalgische toer zijn kan er ook nog wel een logje af over 27 februari 1982. De dag waarop de Concorde voor het eerst op Nederlandse bodem landde. 35.000 luchtvaartfanaten waren op Schiphol aanwezig om het vliegtuig ‘met de vogelneus’, zoals Fred Emmer het in het nog in zwart/wit uitgezonden middagjournaal noemde, te bewonderen. Het eerste en voorlopig ook enige supersone passagierstoestel heeft gevlogen van 1969 tot 2003. Ja, het is alweer zes jaar geleden dat de laatste keer een Concorde vloog. Dat bedoel ik, de tijd vliegt. Nooit meer zal iemand vanuit dit vliegtuig op 60.000 voet hoogte de diepblauwe hemel en donkergoude zon zien. Het is voorbij. En er is niets voor in de plaats gekomen.

Maar in 1982 zat Frans erin toen hij op Schiphol landde, na een vlucht vanaf Heathrow via Schotland en Noorwegen naar Schiphol. First class only ofcourse. Ruim  Mach 2. Veel champagne en kaviaar.

Het is wel een aardig verhaal. Op een zaterdag stond er op pagina 3 van de Telegraaf een advertentie/torial over de eerste vlucht van de Concorde naar Schiphol met een bon erbij die je kon invullen als je mee wilde. Mijn eigen budget liet dat niet toe, maar ik had de krant voor de brunch met mijn ouders – ik was 18 en woonde nog thuis – strategisch opengelegd op de plek van mijn vader. Die had altijd interesse in techniek en spektakel, dus ik was niet bij voorbaat kansloos. Zoals gepland viel zijn oog al snel op de ingezonden mededeling en hij vroeg mij of ik het een en ander al gelezen had. Ja, dat had ik gelezen, kon ik beamen. Er volgde een stilte en ik hield mijn adem in om op de volgende reactie te wachten. Zou hij doorbladeren? Zou hij zeggen dat het slecht voor het milieu was, zoals de PvdA? Nee hoor, hij vroeg of ik het leuk zou vinden. Daar hoefde ik niet zo lang over na te denken. Vervolgens werden er geen commissies ingesteld en werd er geen familieoverleg gehouden maar was de wijze raad van hem: "Nou, dan moet je die bon invullen" en hij schoof de krant naar mijn zijde.

Frans had nog nooit gevlogen dus het was een avontuur van de eerste orde en na aankomst op Schiphol was er nog een zes uur durende VIP-receptie met tientallen journalisten en luchtvaartcoryfeeen. Frans was dan ook – in kleur – op het avondjournaal te zien en foto’s van hem, omringd door stewardessen, verschenen in verschillende kranten. Ook in een artikel in de Telegraaf werd hij geciteerd, zij het niet helemaal juist, maar, zand daarover.

Op de middelbare school waar ik toen nog zat, in Wassenaar, was het nieuws ook doorgedrongen en een aantal medeleerlingen spraken mij er op aan dat het volgens hun ouders toch werkelijk schandalig was dat iemand zoals ik er op een dag zoveel geld doorheen kon jagen. Het hele grapje had een slordige Hfl. 1590.- gekost, en ik lulde dat soort napraters van hun pappie meestal wel onder tafel door te vragen of ze enig idee hadden wat de blauw-metallice BMW van hun pappie waarin ze ’s ochtends vanwege de regen naar school waren gebracht meer kostte dan een gewoon blauwe. De meesten hadden geen idee en als ik ze vertelde dat dat wel zo’n Hfl. 2500.- was en dat pappa daar over 30 jaar beslist niet meer over zou kunnen opscheppen omdat dat ding al jaren op de schroothoop lag zag je ze toch even nadenken en had je geen last meer van ze.

Conc1982

Het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT).

Tijd voor iets totaal anders. Een al meer dan tien jaar oud filmpje over het grootste woordenboek ter wereld, het WNT, en de destijds naderende voltooiing daarvan. Daar is de Dikke van Dale niks bij. Mocht iemand weten hoe ik aan een digitale versie van de documentaire van Erik van Zuylen uit 1979 over hetzelfde onderwerp, getiteld "De Taal is gansch het volk" kan komen, dan houd ik mij van harte aanbevolen.

Heavy rain in Pattaya

Op 11 oktober begon het in Pattaya rond 16.00 uur te regenen en dat bleef het gedurende 2 a3 uur onafgebroken doen. Oktober is de maand waarin altijd de meeste regen valt, gemiddeld bijna 250mm, dus men is het wel een beetje gewend. In Nederland zou waarschijnlijk alarmfase 65+ in werking treden en iedereen lopen te jammeren en te klagen, zo niet in the Land of Smiles, iedereen rijdt gewoon door alsof er niets aan de hand is.