Halfweg.

Het is momenteel bijna half elf in de ochtend plaatselijke tijd, 04.30 in Nederland. Maar hoe laat het is maakt inderdaad niet uit. Krijg je in het vliegtuig geen jet-lag dan krijg je die hier wel.
Gisterenmorgen barstte Frans van de honger want het diner was er de voorafgaande avond een beetje bij ingeschoten.
Aan de overkant van Soi 13 bevindt zich het Lek-hotel en die maken reclame met ontbijt en diner (ook voor niet-Hotelgasten) onder het motto van ‘eat as much as you can’. Natuurlijk moet je dat niet letterlijk nemen en ophouden zodra je genoeg hebt gegeten als je wilt, maar dat wetende liet Frans zich verleiden om daar de dag eens te beginnen.
Er is daar sprake van een zogenaamd ontbijt-buffet. Het is niet lopend, je moet er zelf langs wandelen. Uitgeteld 17 meter, dus 51 meter als je aan het eind merkt dat je aan het begin je bestek vergeten bent.
Frans is best wel wat gewend maar dit is voor back-packers uit de hele wereld en zuinige Hollanders in het algemeen toch een prototype Walhalla. Zonder enige schroom kun je ronde 1 laten bestaan uit een justje met bijvoorbeeld een vlees- vis- of andere salade en dan ga je lekker door met zum Beispiel Kartoffeltjes met sappige plakken rollade en wat inheemse groente, waarna je, om het ontbijtgevoel niet te vergeten, je bordje nog eens volkiepert met al naar gelang uw smaak gekookte eitjes, gebakken eitjes, geomelette eitjes, geroerbakte eitjes of gepocheerde eitjes, met toastjes, wit of bruin, tomaatjes, paprikaatjes en ga zo maar door. Om niet te vergeten worstjes en bonen voor de lieden uit het Gemenebest. Desgewenst is er natuurlijk ook nog een rijke keuze aan pasta’s en rijstsoorten. Oppassen met de pepertjes hier en daar. Heb je er eenmaal bijna genoeg van dan schakel je over op de koffie met gebak.
Afrekenen doe je van te voren: EUR 2.20.
Dit kan natuurlijk niet. En toch gebeurt het.

Vanochtend had zich ten oosten van Pattaya een wolkenveld gevormd. Een en ander had tot gevolg dat het rond een uur of acht leek alsof de zon niet scheen. Frans zat op zijn balkonnetje, maar niet in het zonnetje…
Met het briesje wat er stond was het af en toe zelfs een beetje aan de koele kant.
Ja ja, Frans die vanuit een topisch paradijs meldt dat het ’s ochtends om acht uur een beetje fris is op zijn balkon. Gekker moet het niet worden.

Gisteren onverwacht nog iets van de omgeving van Pattaya gezien. Frans was iemand tegengekomen met wie hij had besloten de rest van de middag door te gaan brengen, en met de Tuk-Tuk waren we onderweg naar het hotel. Althans dat dacht Frans. Hij was eigenlijk een beetje afgeleid door zijn gezelschap en na enige tijd reden we ergens rond waar ik nog nooit geweest was. Vermoedelijk de verkeerde kant uit gegaan…
Kwestie van uitstappen en oversteken en de volgende Tuk-Tuk weer terug, dan komt het vanzelf weer goed…

De helft van deze korte vakantie zit er alweer op, maar het goede nieuws is dat de andere helft er nog aan komt. Dan moet ik mijn alleen tijd niet zitten te verdoen in een internetcafe, dus ik laat het hier even bij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s