Nana Entertainment Plaza Bangkok.

Nog even om mijn eigen geheugen te ontlasten: Gisteren precies 1 uur 50 minuten over gedaan om van Pattaya naar Bangkok te komen. Via de Expressway rijd je de stad door totdat je denkt dat je de Bayoke Sky Tower voorbij zult gaan, dan de afslag nemen, U-bochtje, spoortje over, linsaf, rechtsaf en dan zie je het Nana Hotel liggen en dan weet ik het wel weer.
Gisterenmiddag even een tukje gaan doen, net als vandaag trouwens en het was al bijna 20.00 uur toen ik weer wakker werd. Hoogste tijd voor Nana Entertainment Plaza maar er was nog niet gegeten. Voor het gemak hier in het hotel een Sirloin Steak genomen, niets op aan te merken, met pepersaus, champignons, patat, sla en wat groente, maar ook niets bijzonders. De keuken is hier niet de core-business, dat is het verhuren van kamers.
Er was regen voorspeld en dan zal het gaan regenen ook, een plensbui van 21.00 tot 22.30 maar ik zat droog op 1 van de galerijen van N.E.P. Leuke Go-Go-bars hier, met stunning ladies. Aan de inrichting van de bars is veelal voldoende aandacht besteed. Met een paar overwogen geplaatste spiegelwanden waan je je in plaats van in een kippenhok al snel in een balzaal. Wat smaakvolle maar niet te overdadige verlichting erbij, investeren in een aantal behoorlijke luidsprekers en de meisjes doen de rest.
In 1 van de bars kwam een licht-bejaarde man binnen, een typische Engelsman, die het onbesproken gedrag van Groot-Brittannie en het hele Gemenebest in zichzelf leek te verenigen. Hij had twee grote tassen van het type “Dirk” bij zich en ging er eens lekker voor zitten. De tassen bleken gevuld met damesslipjes en topjes en in plaats van ping-pong balletjes naar de meisjes te gooien, zoals het een eerzaam burger hier betaamt, begon hij gretig in zijn tassen te graaien en de inhoud richting het podium te werpen. De dames waren eerst wat verrast maar al snel rollebolden ze over elkaar heen om toch vooral niets te missen. Het waren naar schatting zo’n honderd setjes, dus het duurde enige tijd voordat de betrekkelijke rust weerkeerde. Of het hier een in de loop der tijd zorgvuldig opgebouwde verzameling betrof of dat de man tegen een eenmalig partijtje was aangelopen vertelt het verhaal overigens niet. Het blijven rara jongens, die Britten, maar goed, ieder zijn meug, zei de boer.
Verder nog een bijna-ervaring opgedaan waar ik nu maar geen details over zal prijsgeven. Het zou mensen wellicht op verkeerde gedachten kunnen brengen.
Vannacht tot een uur of zes weinig geslapen en rond een uur of twaalf gezond weer op. Ontbijtje gepakt bij een Ierse pub, Checkers genaamd. Gebakken aardappeltjes, twee gebakken eieren, een varkensworstje, champignons, een plak van wat het meest leek op gebakken bloedworst (was dat de black-pudding ?), natuurlijk witte bonen, drie plakken vlees, bacon (?) maar dan niet zo uitgebakken maar nog mals en sappig, een gebakken tomaat, twee soorten toast en een hele grote mok koffie, geserveerd op een ovale schaal die ondanks de ruime maatvoering van 40 x 25 cm toch helemaal gevuld was. Daar kon ik wel weer een paar uurtjes op vooruit. Wel een dikke onvoldoende voor de (toch Thaise) bediening: Ik moest om een asbak vragen en men merkte pas op dat ik wilde afrekenen nadat ik met een bankbiljet was gaan wapperen. Een ongehoord unicum in deze contreien, echt waar. Sterker nog: Ik zweer het. 🙂
Het is trouwens wel een echte vakantie van de deja-vu’s. De trouwe lezer zal wel wat doublures tegenkomen of me er zelfs van verdenken de vakantie van vorig jaar te hebben gekopieerd. Ik denk dan maar zo: Beter goed gekopieerd, dan slecht verzonnen.
Zometeen nog wat onverkende hoeken en gaten op N.E.P. opzoeken en dan vertrekt morgenochtend om 11.00 het shuttle-busje weer richting Pattaya.
Gisteren nog vergeten te melden: Nog maar nauwelijks op mijn kamer hier werd ik gebeld door de receptie. Er was bericht voor mij uit het hotel in Pattaya. In mijn kamer aldaar was een oplader aangetroffen, die ik kennelijk was vergeten. De vraag was of ze hem dinsdag met het shuttle-busje moesten meegeven of dat ze hem tot woensdag in bewaring zouden houden. Ik heb ze erop gewezen dat volgens mij niemand hier in Thailand te vertrouwen is dus dat alles in het werk diende te worden gesteld om het kleinood ten spoedigste weer in mijn bezit te laten komen. Nee hoor, geintje. Laat maar lekker liggen daar.

Advertenties

One thought on “Nana Entertainment Plaza Bangkok.

  1. Hoi Frans,
    Dit waren toch de bedoelde tassen van de bekende super? Zoniet dan voel ik me zeker opgewaardeerd. Maar goed, ik neem aan dat je van de deja vu’s een goed gevoel hebt overgehouden. Wel een goede service uit Pattaya over je oplader en dat ze in overleg het e.e.a. wilden regelen. Ik neem aan dat je alweer langzamerhand denkt aan de ‘grijze kelder’ (Nederland). In iedergeval ben je er lekker even uitgeweest.
    Uiteraard heet ik je hier welkom.
    Gr. Di(r)k

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s