Poging terugreis.

Schematijd vertrek was 23.20 uur. Aanbevolen aanwezigheidstijd op het vliegveld is dan 3 uur van te voren, dus 20.20 uur. Maar daar was Frans niet voor te porren. In de Wonderful 2 bar was juist een varken geroosterd dus daar moesten we nog een graantje van meepikken. Om 20.20 nog een biertje genomen en om 20.30 uur vertrok de taxi. Normale reisduur: 1 uur en 20 minuten. Maar er vielen een paar tropische buien onderweg, dus de snelheidsmeter kwam in plaats van rond de 120 km/h niet veel verder dan 80 of 90. Uiteindelijk toch om 22.13 Subvarnabhumi Airport bereikt. Anderhalve sigaret tot 22.20, precies 1 uur voor vertrek het vliegveld in. Plasje doen, om 22.27 in de rij voor de paspoortcontrole. Dat duurde 23 minuten, dus het was inmiddels 22.50. Toen nog bagagecontrole, en het was 23.00. Kijken welke gate, het was gate E1 en hij stond kennelijk al een tijdje, want bovenaan, knipperend op 'Final Call'. 23.06 aankomst bij de gate, 23.09 stapte ik het vliegtuig binnen en om 23.13 sloten de vliegtuigdeuren. Mooi geregeld hier allemaal, het lukt niet eens om je vliegtuig te missen…

Eerder op de middag gezellig met Toy nog wat zitten mijmeren. Zij werkt bij de Wonderful 2 bar in de ´dagdienst´, dat wil zeggen tot 17,00 uur, wanneer de dames komen die meer doen dan bedienen alleen. Eigenlijk mist Toy een beetje de sex-appeal voor dat laatste. Wel was ze de afgelopen dagen al opmerkelijk – voor zover dat kan hier – dienstbaar geweest en ik moest maar steeds beloven dat ik weer again zou komen, want ik was Ok-man. Om een uur of vier zei ik dat ik een paar uurtjes wilde gaan slapen en dat ze de bill mocht checken, afrekenen dus. Ze kwam terug met het totaalbedrag en had daarnaast nog een nieuw bonnetje gemaakt met op het regeltje 'Lady drink / Off' een rondje om het woordje 'Off' en een bedrag van 300 Baht vermeld. Vragend hield ze het bonnetje voor me. Vaag kon ik mij herinneren dat 300 Baht hier precies het bedrag van de barfine is, dus het kwam er eigenlijk op neer dat ze zichzelf uitnodigde. Tsja, zeg daar maar eens nee tegen. Mijn middagdutje werd dus nog even professioneel naar de Filistijnen geholpen, maar dat doet die Boeddhisten toch niks. Ze had, met deze wending wellicht toch ook zelf geen rekening gehouden hebbende, geen ID-card bij zich, maar de receptie bij het hotel kende haar gezicht natuurlijk wel van de overkant, en toen ik ook liet weten geen ploblemen te zien, voldeed het als ze haar naam en adres op een papiertje schreef en ik daar een krabbel onder zette teneinde het hotel te vrijwaren. Ik heb geen spijt gehad.

Vlucht met de KLM verliep verder uitstekend. Echt slapen doe ik nog steeds niet in zo'n stoel, maar af en toe een half uurtje wegdommelen en de tijd vliegt. Om 04.00 uur Nederlandse tijd was het ontbijten geblazen en de vraag werd gesteld of ik koffie of thee wilde. Ik had een redelijk droge strot van de airco en ik zei dat ik er eigenlijk, als het niet te veel moeite was, wel een biertje bij zou lusten, zo op mijn verjaardag. Dat werd met een aan Thaise bedieningsnormen grenzende snelheid geserveerd en in het kader van de algehele feestvreugde viel mij ook nog een KLM-huisje ten deel. Erg attent van de KLM. Na het ontbijt bleek dat ik andermaal in de prijzen was gevallen, mijn stoelnummer was getrokken om de tevredenheidsenquete voor deze vlucht in te vullen. Of dat nou helemaal toeval was weet ik niet, maar je bent het laatste uurtje in ieder geval lekker bezig. 

Mooi op tijd op Schiphol, en dan begint de ellende.

In de aankomsthal zit een koffietent, die vandaag een heuse aanbieding had, twee croquetten met sneetjes brood en een grote kop koffie voor let op, ga in de rij staan, meldt u aan, laat het storm lopen, EUR 9.95 !!!.(tweeentwintig gulden of zoiets, maar dat mag je niet meer zeggen). 

De trein naar Amsterdam had vertraging maar dat maakte niet uit want tussen Naarden-Bussum en Hilversum was toch een stremming. 

Met de nodige vertraging aangekomen op station Baarn. Daar stond een taxi (zowaar), die ik wel wilde hebben. Ik liep richting de taxi en zag dat de chauffeuse in een tijdschrift zat te lezen. Ik posteerde mij naast de rechter voordeur, maar ze bleef lezen. Ik liep eens wat heen en weer, maar het maakte geen indruk. Tenslotte maar recht voor de motorkap gaan staan en toen kreeg ze iets in de gaten. Ze keek me aan met iets van:"Wat doe jij daar". Ik liep terug naar de rechter voordeur en opende die maar eens om de vraag te stellen of ze me naar huis kon brengen. Het antwoord was: "Ja". Eigener beweging heb ik mijn tas maar op de achterbank gestald en zo kwam ik toch nog thuis.

Quizvraag: Wat doe ik hier? (Antwoorden graag per email).

Aangebeld bij de buren en die hebben zich lekker uitgesloofd voor me zodat het toch nog een fijne homecoming werd. 

 

 

 

Laatste dag.

En dan is veel te snel al weer de laatste vakantiedag aangebroken. Via internet ingecheckt, van stoel veranderd, boarding-pass afgedrukt, taxi geregeld voor vanavond 20.30 uur, dan ben ik tegen 22.00 op het vliegveld, boarding start om 22.40 (lijkt me wat krapjes, 40 minuten, maar goed het staat op de boarding-pass dus het zal wel kloppen) en om 23.20 moeten we vliegen. Wind tegen, dus lange vluchtduur, 11.5 uur, verwachte aankomsttijd 05.45.

Vanochtend van een van de dames een fijne dikke warme sjaal gekregen, om thuis maar geen kou te vatten. Heel lief. Nog een paarduizend Baht in de pocket, of ik nog moet wisselen hangt vooral van mezelf af. Wel jammer dat ik de live-uitzending van het CDA-congres moet missen, ik had me er juist zo op verheugd 🙂

Verder geen bijzonderheden, alleen een beetje naar gevoel, zo'n laatste dag.