Daar zijn we weer.

Gisteren met Jiab vroeg uit de veren. Om half negen zaten we al te ontbijten en om negen uur reed de prive-taxi voor, een niet meer zo piepjonge Nissan Maxima met 685.000 km op de teller, maar hij deed het nog prima. Eerst hebben we een zootje bezocht op een uurtje rijden van Pattaya. Deze dierentuin was gelegen in een sterk heuvelachtig terrein en was opgezet met het idee van een Safaripark in het achterhoofd, er loopt een asfaltweg doorheen en de attracties liggen allemaal een paarhonderd meter uit elkaar. Niet zo erg als je een auto tot je beschikking hebt, maar met een bus is het natuurlijk onbegonnen werk om telkens 50 man in en uit te laten stappen, dus er liepen nogal wat mensen rond die het zwaar hadden. Want warm is het nog steeds. De airco in de hotelkamer staat op 28 en als ik 's ochtends de deur van het balkon openschuif en een stap naar buiten doe voelt het alsof ik met een dikke winterjas aan in een overdekt zwembad terecht ben gekomen waar de klimaatbeheersing is ingesteld op een middagje vrij zwemmen en euthanaseren voor hoogbejaarden. De weerapplicatie op de HTC geeft elke middag aan dat het aan het regenen en onweren is, maar op die momenten schijnt dan gewoon de zon. Nog geen dlop of lain gehad.
Na een uurtje hadden we het zootje wel gezien en waren we dorstig geworden, de taxichauffeur had ook honger gekregen. Bij een wegrestaurant wat gegeten en gedronken om vervolgens koers te zetten naar een verblijfplaats voor voornamelijk slangen, die daar ook een show opvoeren. Een kleinschalige gelegenheid waar we de enige bezoekers waren.
Eigenlijk stond het zeeaquarium nog op het programma, maar ik begon inmiddels een beetje afgepeigerd te raken, dus dat hebben we voorlopig maar even naar donderdag verschoven. Om twee uur werden we weer afgezet bij de W2 bar. Kosten voor de taxi (200km/5 uur): 1200 Baht (EUR 28.-). Met Jiab nog wat gedronken en toen maar even een paar uurtjes gaan slapen, zodat het internetten er gisteren niet van is gekomen.
Om een uurtje of acht richting Walking Street gegaan om daar de boel te inventariseren. Zo rustig als het met toeristen is rond soi 1-7, zo druk is het op Walking Street, maar toch vooral veel kijkers. Al rondwandelend kwam ik een dame tegen die ik kende uit de W2 bar, maar die ik de afgelopen dagen nog niet gezien had. Ze wilde wel meegaan, maar toen ik voorstelde eerst bij de W2 bar nog wat te gaan drinken bleek dat een probleem te zijn, ze mag daar niet meer komen. Zeker stout geweest. Niet getreurd, dan maar even naar een andere tent. Ze bleek zich niet zo lekker te voelen en zat te hoesten alsof ze drie pakjes per dag rookte. Ze liet me een computerprint zien van 31 maart met daarop een bedrag van 3500 Baht en ik maakte uit het document op dat dat de huurachterstand was voor haar kamer en dat ze er niet meer in kwam voordat dat betaald was. Al een paar dagen op straat zwervende dus. Nadat ik met de hartslagmeterapplicatie op de HTC ook nog eens had vastgesteld dat ze een polsslag van 112 had leek het me toch niet zo'n goed idee hier een nacht naast te gaan liggen. Heb haar het afgesproken bedrag betaald en duidelijk gemaakt dat ze kon ophoepelen. Navraag bij de Mamasan van W2 bar wees uit dat ze daar was ontslagen omdat ze de bar-fine had proberen te ontduiken. 

We zijn toe aan de oplossing van de prijsvraag, want Jiab heeft alle telefoonnummers die we konden vinden op alle sites waar iets over Het Ding te lezen viel gebeld, maar die zijn ofwel niet in gebruik, ofwel men weet van niets, dus ik geef het op.
Het Ding was natuurlijk een duikboot. Buitengewoon teleurstellend hoor, dat niemand hier nou op kon komen. De onderzeeer zou zijn genaamd: Pirom en de exploitatiemaatschappij heet Vimantaitalay, maar elk contact is tot op heden onmogelijk gebleken. Wie er meer van weet mag het zeggen.

Wat inmiddels ernstige zorgen begint te baren is de uitvoering van de 'opdracht' die mij is meegegeven, namelijk het op de gevoelige plaat vastleggen van een Saab, een Toyota Prius en een Nissan Micra, allen met Thais nummerbord. Duizenden en duizenden auto's heb ik de afgelopen dagen gezien, maar niet 1 Saab of Nissan Micra. Er ligt hier voor Victor Muller een welhaast nog onontgonnen terrein. Wel 2 Toyota Prii - of 1 Prius maar dan twee keer, want hij was beide keren wit – maar die ging(en) in een fractie van een seconde voorbij, zodat ik geen tijd had om ook maar een poging te doen om een foto te maken. Het lijkt erop dat dit een vrijwel onmogelijke opgave gaat worden. Ik overweeg dan ook om een advertentie in het Pattayanaartje te zetten met zoiets als de volgende tekst:

"Jongeman zoekt met spoed kennismaking met Saab, Toyota Prius of Nissan Micra. Leeftijd en kleur onbelangrijk. Je moet wel een spontane verschijning zijn. Doel: Fotosessie en als het klikt misschien later meer. Kan ontvangen in garage. Parkeerkosten worden vergoed. Zonder kentekenplaten gelieve niet te reflecteren."

En nu maar hopen dat het helpt…

 

Advertenties

2 thoughts on “Daar zijn we weer.

  1. Blijven zoeken Frans!
    Nissan Micra is te huur voor 45 USD en er staat een 2e hands Saab 900 te koop voor 269000 Bhat in Pattaya….

  2. Sawadee Frans,
    Ik ben blij dat het raadsel over ‘het ding’ zich spontaan heeft opgelost en dat ik inmiddels het voorschot voor de oplossing prettig heb genoten. Kun je inmiddels al het sd’tje kwijt en de computer van een internetcafe?
    Altijd leuk om weer een beetje van de sfeer te proeven.
    Hier weinig nieuws. Zit midden in een examenperiode. Echter wel veel troubles bij Ajax dat inmiddels weer een paar punten is ingelopen op PSV en Twenthe.
    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s