Ernstige onlusten in Thailand.

Gisteren is, zoals al enige tijd werd gevreesd, in geheel Thailand de Song Kran uitgebroken. Oorspronkelijk duurde dit van 13 tot en met 15 april, maar dat is nu eigenlijk alleen nog in Bangkok het geval. In de rest van het land is de duur veelal uitgebreid tot 5 dagen. Zo ook natuurlijk in Pattaya, alleen vinden ze dat hier nog niet genoeg, dus beginnen ze op 18 april vrolijk aan het 2 dagen durende Pattaya Song Kran Festival. Vooralsnog zijn er door de rebellerende partijen geen eisen gesteld, naar verluidt om tactische redenen. Immers, een eventuele onverhoopte inwilliging daarvan zou nopen tot een vroegtijdig einde van het verzet, en daar zit men nou niet op te wachten.
Het is een ware Guerilla-oorlog, met man tegen man (c.q. vrouw) gevechten op iedere hoek van de straat. De strijdende groeperingen zijn te onderscheiden in statische eenheden, voornamelijk opererend vanuit Beer-Bars, en mobiele brigades, die zich per Pick-Up door de stad begeven. Bij gelegenheid van een passerend Baht-busje met over het algemeen weerloze toeristen worden de krachten gebundeld. Winkelcentra worden als minder geschikt ervaren, ze zijn per auto lastig toegankelijk en de enige tanks die ze hier nog overhebben na de bezuinigingen zijn watertanks. Dat komt overigens goed uit, want de munitie bestaat geheel uit water. Zo staan er bij de W2 Bar 5 manshoge watertonnen, die voortdurend bijgevuld worden. Om de effectiviteit te verhogen worden telkens grote blokken ijs in de tonnen gegooid, zodat de temperatuur van het water net boven de nul graden ligt. Aparte trucks met megablokken ijs rijden af en aan en voor 100 Baht wordt er een stuk van 60x30x30 cm voor je afgehakt. De bewapening is zeer divers. De kleinsten lopen rond met een emmertje zoals wij vroeger meenamen naar het strand, de felgekleurde (half-)automatische wapens met oppompsysteem zijn zeer geliefd bij de jeugd tot een jaar of 14 en de grote jongens (tot 88) doen het met een PVC buis van 60 cm lengte en een doorsnee van 4 1/2 inch, die uitgaat van hetzelfde principe als de injectiespuit. Bij de dames is erg in trek een handwapen met aan de voorzijde van de loop een klein parapluietje ter zelfbescherming. Erg elegant mag ik wel zeggen.
Alvorens toe te mogen treden tot een peloton wordt men ritueel gedoopt, dat wil zeggen dat je T-Shirt bij je nek naar achteren wordt getrokken en dat er een emmer water in de ontstane opening wordt gegoten. En neemt u van mij maar aan, of het nou 32 klein nulletje C is of niet, water van net boven nul is echt ijskoud. Vervolgens koop je een wapen naar keuze, daar doen ze hier niet moeilijk over. Ook in een zorgvuldige selectieprocedure is voorzien, er wordt een diepgaand psychologisch onderzoek ingesteld en zonodig wordt je heropgevoed. Dat gaat als volgt: Men stelt een vraag in de trant van: "Gaan we ze er flink van langs geven?" en als je daar voldoende enthousiast op reageert ben je geslaagd. Mocht er ook maar lichte twijfel zijn dan word je, alvorens men de vraag nogmaals stelt, enige tijd ondergedompeld in zo'n ton met ijswater, en dan piep je wel anders. De meeste komen hier wel doorheen en suicidalen heb ik nog niet waargenomen.
Tegen een uur of drie begint het verkeer op Second Road dan langzaam vast te lopen, hetgeen niet in het voordeel is van de toeristen in de Baht-busjes, die dan wel een erg makkelijk doelwit worden. Maar mocht je uberhaupt de illusie hebben droog van A naar B te komen, vergeet dat maar, dus het maakt allemaal toch niet veel uit. Het domste wat je kunt doen is je neutraal opstellen, je wordt dan uiteindelijk net zo drijfnat, maar je hebt een stuk minder lol. De partijen zijn een dagelijks bestand van zonsondergang tot zonsopgang overeengekomen en de indruk is dat dit redelijk wordt nageleefd.
Het aantal doden zal naar verwachting ook dit jaar weer ongeveer 600 bedragen, terwijl het aantal gewonden doorgaans tussen de 30.000 en 40.000 ligt. Het gaat hierbij voornamelijk om verkeersslachtoffers. Enerzijds doen mensen vaak een paar passen opzij om aan een waterstraal te ontsnappen, waarna zij op de onverwacht ingenomen locatie door een auto worden platgereden, anderszijds viert men e.e.a. vaak in familiekring, waarna er 's avonds flink nagepimpeld wordt en de – lange – autorit naar huis fataal wordt.

Vanavond om 19.30 een taxi gereserveerd en dan weer naar een land dat gek is.

Advertenties

One thought on “Ernstige onlusten in Thailand.

  1. Hoi Frans,
    Ik heb nooit de intens vreugde in Thailand van het waterfeest mogen beleven, echter wel ervaren. na een paar keer gezien te hebben geloof ik dat voor de komende jaren wel.
    Uiteraard heb ik weer genoten van je schrijven en de weergegeven ervaringen.
    Eveneens wil ik je vandaag (vrijdag) hartelijk welkom heten in ons prachtige polderland.
    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s