Van vuurwerk en spierpijn.

De afgelopen twee dagen stonden in het teken van vuurwerk en spierpijn, hoewel enig oorzakelijk verband daartussen ontbrak.
Op 16 en 17 december vond op het strand het Internationale Pattaya Vuurwerk Festival 2011 plaats. Alle zichzelf respecterende vuurwerklanden, zoals de VS, China, Duitsland, Denemarken en natuurlijk de van oudsher als vuurwerknatie bekend staande – ahum – Verenigde Arabische Emiraten lieten zich van hun beste kant zien. En het mocht een paar centen kosten. De belangstelling was enorm en noodzakelijkerwijs was Beach Road twee avonden lang voor alle verkeer afgesloten. Dit had tot gevolg dat het gehele Pattayaanse verkeerscirculatieplan (nou ja, plan….) in duigen viel en op Second Road stond de boel dan ook muurvast. Handig als je ergens naar toe moest, de ene kant uit stapvoets met het busje, en de andere kant uit stapvoets lopen.
De eerste avond heb ik mij naar het strand begeven, alwaar verlekkerde strandstoelverhuurders dezelfde stoel natuurlijk vijf keer op een avond probeerden te verkopen. De tweede avond ben ik rustig op mijn balkonnetje gaan zitten en dat beviel minstens net zo goed. Of er nou nog sprake was van een bepaalde competitie tussen de landen is mij  niet duidelijk geworden, het enige dat mij opviel was dat ze zo te zien hun vuurwerk allemaal bij dezelfde winkel halen, echt veel verschil tussen het ene en het andere ‘optreden’ was er niet.
Dat ik de tweede avond mijn toevlucht maar had gezocht op het balkon had er ook mee te maken dat ik barstte van de spierpijn. Ik had mij eerder laten verleiden tot een weldadige traditionele Thaise massage van een uur, maar dat was toch iets te overmoedig geweest, en dat moest worden bezuurd. Mijn benen voelden zo ongeveer alsof ze van onder tot boven gekneusd waren en dat was denk ik ook wel zo. Inmiddels gaat het weer beter hoor!

De drukte-index is 9.1 volgens de schaal van Wonderful en overal worden voorbereidingen getroffen voor de Kerst- en Nieuwjaarsvieringen.
Morgen moet is van hotel verkassen. Ik heb een kamertje gevonden boven een barretje in Soi 13/1 (1 straatje verderop) en het enige wat ik er nu van kan zeggen is dat het erg basic is. Erg basic? Ja, heel erg, we zullen wel zien of dat bevalt. Het enige wat niet kan tegenvallen is de prijs, 300 Bath, net geen EUR 7.50 per nacht. Daar kan je ook niet veel voor verwachten natuurlijk.

De temperaturen zijn nog steeds erg aangenaam, met name Russen die ’s avonds laat in hun strandkleding in een Taxibusje zitten hoor je mekkeren dat het zo koud is, maar ja, die zijn natuurlijk thuis beter gewend he. Er zullen ook tussen die Russen vast wel aardige mensen zitten, maar ze kijken allemaal rond met een blik in hun ogen alsof ze hier naar toe gekomen zijn om dagelijks dwangarbeid op een permafrost te verrichten.

Geschokt heb ik kennis genomen van het feit dat Annie M.G. Schmidt zich heeft omgedraaid in haar graf , nu is gebleken dat Jip en Janneke volgens ene meneer gruunberg niet met hoofdletters dient te worden geschreven wanneer één en ander geschiedt ter aanduiding van de alszodanig aangemerkte taal. De rest van het dictee heb ik maar gelaten voor wat het was, het wordt met het jaar minder leuk op deze manier. En waarom moet opeens een willekeurige advocate voorzitter van de jury zijn in plaats van een terzake kundige lexicograaf? Heeft dat mens zichzelf nog niet genoeg op de televisie gezien?

Verder hoop ik de komende dagen verschoond te blijven van de voornemens en wensen van allerlei Belangrijke Bekende Nederlanders, aangezien deze in het verleden uiterst onbetrouwbaar zijn gebleken. Ik roep nog maar even in herinnering het l*lverhaal van Claudia de Brey die eind 2010 hoopvol verkondigde dat ze in het nieuwe jaar GEEN televisie ging doen. Ik kan me nauwelijks een dag herinneren dat ik die paardenkop niet op de buis heb gezien. Zelfs ’s nachts achtervolgt ze je nog met een promospotje waarin ze schreeuwt dat de Vara de omroep is van het vrije woord. Bah.

 

Advertenties

One thought on “Van vuurwerk en spierpijn.

  1. Hoi,
    Ik ben ook geen liefhebber van die bal Gruunberg.
    Wat de thaise massage betreft lijkt dit op een weerspiegeling hoe de Thaise meisjes kunnen zijn. Informeer ook eens naar de Garra Rufa massage. Hier loop je geen spierpijn op, is wel iets duurder.
    Lijkt me wel een avontuur om op die kamer te vertoeven.
    Was een leuk verhaal over die Russen, Blijft ook een volk met een eigen identiteit in normen en waarden.

    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s