The Boomerang Bar.

Eergisteren (maandag) rond het middaguur met enige weemoed uitgecheckt uit het Dynasty Inn Hotel, op naar de Boomerang Bar één straatje verder, waarboven zich mijn nieuwe kamer bevindt. Het barretje meet ongeveer 7 x 3 meter en afgezien van 3 barkrukken helemaal achterin staan er langs beide wanden alleen stoelen en bankjes opgesteld met in het middenpad wat tafeltjes. Ik ging op één van de krukken zitten, want de overige plaatsen waren allen bezet.  De vriendelijke mevrouw die ik vorige week al gezien had herkende mij direct en meteen werden de juiste papieren erbij gehaald.
Het kostte wat moeite om haar uit te leggen dat als je 14 nachten wilt blijven, dat je dan ook 14 nachten betaalt, en geen 15, en uiteindelijk gaf ze zich gewonnen, maar niet voordat er op de decemberkalender hokjes waren bijgetekend voor 1,2 en 3 januari en alles nog een aantal keren grondig was nageteld.

 Ik vroeg mij ondertussen af waarom al die mensen hier toch zaten. Van twee Canadezen was het overduidelijk, die lieten zich volledig vollopen, maar wat het overige – gemeleerde – gezelschap had doen besluiten om nu uitgerekend hier te gaan zitten was een raadsel voor mij. Qua inrichting en sfeer had het tenslotte toch het meest weg van een wachtkamer. Alleen ontbraken de tijdschriften nog.
De oudste Canadees raakte op een gegeven moment verzeild in een discussie met één van de dames. Waar het precies over ging weet ik niet, maar hij liet bij voortduring weten dat alles in Canada beter was en dat hij in Canada nog nooit ergens was uitgegooid en dat hem dat hier dus ook niet zou gebeuren. Even later was hij toch vertrokken, waarna zijn jongere maatje, met getatoeerd ontbloot bovenlijf en met wegdraaiende bloeddoorlopen ogen, omrolde en nu het hele bankje voor zichzelf had. Een jongedame ontfermde zich over hem en legde hem zo goed en zo kwaad als dat ging in een comfortabele en stabiele positie met een kussentje onder zijn hoofd en zo. Hij werd kortom, ondanks zijn comateuze toestand, nog aardig in de watten gelegd. Binnen no-time slaagde hij er evenwel in geheel zelfstandig  toch op de grond te belanden waarbij een jammerlijke hoeveelheid drank verloren ging. Kennelijk vond men het nu wel welletjes. Vier bardames pakten hem elk bij één ledemaat beet en zo werd hij vervoerd naar de stoep van een etablissement een meter of veertig verderop, waar hij vermoedelijk permanenter verbleef.

Inmiddels had ik de sleutels overhandigd gekregen. De kromme sleutel was voor de buitendeur, de andere voor de kamer. De aparte opgang bevond zich pal naast het barretje. Met enig prutswerk paste de kromme sleutel nog in het slot en als je de deur open had moet je hem er ook weer uitprutsen om je vervolgens naar binnen te wurmen. Dan valt de deur automatisch weer in het slot. Treden ter grootte en hoogte van bierkratten, met aan weerszijden een muur, overigens zonder leuning.  Grote stappen, snel boven, denk je dan, maar niets is minder waar, want halverwege moet je omdraaien en het tweede gedeelte van de trap bestaat uit een heel steil gedeelte met smalle treetjes zoals in oudere Amsterdamse woningen, waar ik gelukkig wat ervaring mee heb.

Veilig bovengekomen was kamer 3 weer snel gevonden. Dit soort kamers wordt veelal of  voor een paar uur, of voor een maand verhuurd, voor welke laatste periode dan een kale prijs wordt afgesproken, die aan het eind verhoogd wordt met water en elektra, zodat boven de deur van elke kamer een grote elektriciteitsmeter hangt.  Eénmaal binnen is de eerste actie het aanzetten van de fan, want, geen airco. Het draadje van de fan waar aan getrokken dient te worden lijkt het meest op een restant van een vergeten spinnenweb, maar ik trok het toch niet kapot. Ik plofte maar eens neer op het bed en brak bijna mijn rug.  Ik zocht naar een kussen, maar daar bleek mijn hoofd op te liggen. Twee theezakjes waren de kussens, veel meer niet. Turend naar het plafond was ik elke keer wanneer de ventilator zijn meest rechtse stand bereikte, bang dat hij los zou laten en naar beneden zou vallen.  Ordentelijke lakens ontbraken ook, er was slechts voorzien in een soort handdoek waar de gaten al in waren gevallen, ter grootte van het bed, die je over je heen kon trekken. Was dit nu de kamer waar ik vorige week nog zo opgetogen over was omdat ik hem gevonden had? Ja, het was hem toch echt. Maar als je niks hebt en je hebt al acht keer ergens gevraagd of ze nog een kamer hebben en je krijgt telkens nee op het rekest, dan ben je al gauw tevreden. Ik besloot maar eens een – uitsluitend koude, want geen warm water – douche te nemen en mijn stille verdriet met een biertje te gaan laven in de Wonderful 2 bar.  Helemaal prettig voelde ik mij daar ook niet, want het was maar afwachten geblazen of ze met hun poten van je spullen afblijven, een kluisje had de kamer vanzelfsprekend niet en je kunt niet steeds alles van waarde meenemen.

Misschien zou het allemaal wel wennen en met clichés als “Ach, het hotel is toch alleen maar om te slapen” probeerde ik mijzelf wat moed in te praten. Waarom zou men in een hotel moeten baden in weelde? Er zijn twee miljard mensen op de wereld zonder WC. In een vliegtuig zou je de Koning te Rijk zijn met zoveel ruimte. Eigen toilet en douche en stromend water.  Ik probeerde mezelf van alles wijs te maken, maar allengs drong het tot mij door dat dit gewoon een domme miskoop was geweest. Met goed fatsoen durfde je er nog geen meisje mee naar toe te nemen, maar dat heb ik toch maar gedaan en die hoor je niet zo snel mekkeren, die moeten hun eigen kamer veelal met meerdere anderen delen. Desondanks beroerd geslapen en om half negen zat ik dinsdagochtend in de Boomerang al aan de koffie, die overigens ook niet te drinken was.

Hoe nu verder, want ik zag mezelf hier toch echt niet nog 14 dagen bivakkeren. In het Internetcafe wat hotelkamersites bekeken, maar daar word je niet veel wijzer van. Ik besloot Second Road af te gaan lopen in Noordelijke richting en om overal waar maar “Hotel” stond te gaan informeren. Hierbij dus nadrukkelijk de categorie ‘Rooms for rent’ uitsluitend, want dat had ik nu wel gezien. Het eerste hotel dat ik tegenkwam was, vrijwel onvermijdelijk, het Lek-hotel. Dat zat, zoals ik al verwacht had, vol. Vervolgens viel mij oog  op het aan de overkant gelegen Apex hotel en verdomd, daar hadden ze nog een kamer.  Gezien de licht nijpende situatie had ik mijn budget al opgeschroefd naar max. 2500.- Baht per nacht, dus met de 700 Baht (EUR 17.50) die ze mij hier in rekening brengen ben ik buitengewoon in mijn nopjes. Terwijl ik bij de receptie mijn identiteitsgegevens aan het invullen was vroeg een volgende klant of er nog twee kamers vrij waren, maar die waren er niet meer en toen ik even later mijn tas had opgehaald en weer naar binnen liep stond er een groot rood bord met witte letters op de balie: “ROOMS FULL”.

Ik heb vannacht heerlijk geslapen en zojuist de sleutel van de kamer van de Boomerang Bar maar weer ingeleverd, anders zouden ze daar wellicht gaan denken dat ik dood op de kamer lag en de politie gaan bellen. Ik ken die geintjes 🙂

Advertenties

2 thoughts on “The Boomerang Bar.

  1. Gelukkig heb je de feestdagen een goede kamer! Ga er voor mijzelf vanuit dat een vier sterren hotel op Madeira ook niet slecht zal zijn…
    Nu maar weer verder met koffer pakken, hoop dat ik morgen in mijn korte broek kan lopen.

    Groet, Gerard

  2. Hoi,
    Dolle avonturen met zo’n kamer. Ik heb dat soort accomodaties wel vaker gezien en kan me voorstellen dat je ”not amused” was. Maar je ziet weer eens, als de nood het hoogst is , is redding nabij. In iedergeval ben je weer in een betere accomodatie terechtgekomen waar je je bezittingen veiliger weg kan zetten.

    Nog wat last gehad van de tropische storm die voor Zuid-thailand verwacht was?
    (Ik vond dit verslag zeer boeiend om te lezen)
    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s