Over overstappen en Koninklijke voeten. ( Pattaya , 26 december 2011 )

Voor de Kerstavond had ik verplicht een voucher voor het diner in het Apex Hotel moeten aanschaffen a 600 Baht, maar die kon ik nergens meer vinden. Niet dat ik van plan was om er gebruik van te maken, maar toch, hij moest ergens zijn. Waarschijnlijk bij het inchecken op de balie laten liggen. En ja hoor, zaterdagochtend was de voucher keurig in een envelop onder de deur doorgeschoven. Dat veranderde mijn plan niet, bij de Wonderful 2 bar  was een Christmas-Eve Party georganiseerd met free food, dus dat was de meest voor de hand liggende optie. Alle verloven waren ingetrokken zodat er een veertigtal geheel in het Kerstrood uigedoste personeelsleden rondhuppelden om de naar schatting 150 gasten van alle geneugten te voorzien. Het eten was eenvoudig maar in ruime mate aanwezig. Diverse groenten, rauwkost, aardappelen, rijst, spaghetti, hete en minder hete sauzen en, last but nog least, een compleet feestvarken. Verder was er – gelukkig – niet veel gewijzigd ten opzichte van gewone avonden. Het valt ook niet mee om een party te organiseren als het elke dag feest is, je kunt tenslotte kwalijk 2 bands tegelijk laten spelen of zoiets. Tegen 05.30 uur ben ik met Neng, een aardig nieuw meisje, maar wat gaan slapen.

Vorige week meldde zich in de W2 bar een nieuwe klant. Een Engelse knul van een jaar of 25 die zichzelf ontzettend belangrijk vindt. Zo liet hij direct al weten dat de dames van hem wel een drankje kunnen krijgen, maar dan alleen voor de gewone prijs, dus niet voor de prijs van een Lady-Drink. Dit omdat Hij elke dag wel wat zou komen drinken en zich zou ontpoppen als een onmisbare klant met wie uiteraard niet te spotten viel. En inderdaad, elke dag komt hij een aantal mensen de oren van het hoofd lullen. Zodra er een verkoper van horloges bij hem in de buurt kwam liet hij weten beslist niet geinteresseerd te zijn omdat de verkoper het heel speciale horloge waar hij uitgerekend naar op zoek was toch niet had. Tsja, als je zo begint kun je er wel vergif op innemen dat de gehele collectie tevoorschijn wordt getoverd. Waar hij naar op zoek was zat er uiteraard niet bij, maar hij had genoeg gezien om de verkoper omstandig uit te gaan leggen waarom de kopieen die hij verkocht geen goede kopieen waren. Of het nu over Simkaarten, het huren van een motorfiets of het gemiddelde prijspeil in Timboektoe gaat, deze jongeman is van alle markten thuis. Tot ver voorbij vervelens toe. Maar gisteren had ik hem op de kast. Hij was aan het expliqueren hoe je de verschijnselen van een jet-lag het beste kunt tegengaan. Na afloop van zijn betoog meende ik nog een nuttige aanvulling te hebben door erop te wijzen dat je bij voorkeur een non-stop vlucht zonder tussenlanding kan nemen.  Daar gaf hij mij volledig gelijk in en hij vloog  zelf natuurlijk ook altijd non-stop naar Bangkok want hij wist precies hoe je zulke tickets, ook op het laatste moment, nog kan boeken. Toen ik hierop zei dat het tijd werd dat hij zijn moeder voor ging liegen in plaats van mijn tijd met zijn verzinsels te verdoen keek hij mij wat ongemakkelijk aan. Ik vertelde hem dat er een aantal dagen eerder, toen hij met zijn bagage aan kwam wandelen, op de sealing van zijn koffer een brandnieuw label zat geplakt met de tekst “Priority Transfer Bagage”. Als klap op de vuurpijl bestelde ik vier Lady-Drinks voor de dames die aandachtig hadden zitten toeluisteren en sindsdien heb ik weinig last meer van dit heerschap.

Hoogtepunt van de creme de la creme van de Nederlandstalige televisie op het BVN kanaal de afgelopen dagen was het gesprek met Andre Kuipers vantuit het ISS waarin zijn dochtertje – die nota bene Sterre schijnt te heten – het presteert om 2 dagen voor de Kerst de integrale versie van ” Zie ginds komt de stoomboot ” de ruimte in te slingeren, wat dan ook nog eens van A tot Z wordt uitgezonden. Werkelijk tenenkrommend.
En dat brengt mij dan op de uitzending van Ivo Niehe, die al bijna een jaar minstens 1x per week wordt herhaald, waarin hij Prinses Margriet en Prof. Mr. Pieter van Vollenhove interviewt. Op een gegeven moment vraagt Ivo aan Margriet:
“Hoe kijkt u terug naar televisieprogramma’s waarin u zelf in beeld bent?”
Margriet antwoordt dan: ” Met gekrulde tenen. ”
Desgevraagd bevestigt Pieter dat nog eens: ” Ook met gekrulde tenen. ”
En zo is maar weer eens bewezen dat Koninklijke Voeten, aangetrouwd of niet, toch anders zijn dan de voeten van gewone stervelingen.

Advertenties

One thought on “Over overstappen en Koninklijke voeten. ( Pattaya , 26 december 2011 )

  1. Hoi Frans,

    Een vermakelijk verhaal over die Engelse vriend en nog meer hoe dat door je werd beeindigd.
    Dat verhaal over A.Kuipers was zelfs mij opgevallen doordat de gezongen tekst door Sterre al niet meer gedateerd was.
    Het ook niet meer een publiek geheim dat de tenen van de leden van het Koninklijke Huis niet alleen van een bepaalde lengte is voorzien, maar ook van een afwijkende vorm.
    Laat dit voor vandaag een laatste troost zijn.
    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s