Nog even oefenen, maar zo moet het.

Stephen Hendry, ook niet de jongste meer, hoeft niet meer te oefenen in de garage, hij put uit ervaring.

Advertenties

Dynasty Inn Hotel Pattaya Soi 13.

En voordat weer iedereen gaat vragen wat voor hotel/kamer dat nou is, hier nog een van youtube gestolen filmpje dat een inkijkje geeft in de room. Aan het einde gaat de camera even het balkon op, en rechts op de hoek onder het golfplaten dak zit de Wonderful 2 Bar. U kunt zelfs enkele seconden meegenieten van de muziek.

Pattaya – Baarn

Maandagavond was de laatste avond, er waren meerdere dames die aanboden om mij dinsdagochtend op tijd wakker te maken, en mijn keuze viel op het meisje waar ik al eerder over vertelde, met haar winkeltje in Surin. Eerst ben ik met haar nog op Italiaan gegaan, want dat vond ze ook wel eens lekker. Daarna rond 23.30 naar het hotel, want, om 06.30 opstaan. Zij heeft de rare gewoonte om er de voorkeur aan te geven om als we eindelijk gaan slapen dat niet in bed te doen, maar op de grond. Ze vraagt dan keurig of ik dat niet erg vind en ik zie geen reden om daar een probleem van te maken.
06.30 uit de veren, beetje inpakken, uitchecken, en naar de Taxiservice om te melden dat ik een probleem had, ik kon namelijk mijn reserverings- c.q. betalingsbewijs niet meer vinden. Maar ik had geen gelijk, het was helemaal geen probleem. Dan toch nog maar even naar de W2 bar om het ontbijt maar eens met een biertje te vieren. Afscheid genomen van het aanwezige personeel aldaar, mijn waterleidingspistool aan een van de dames cadeau gedaan, en om stipt 08.00 richting vliegveld vertrokken. Daar waren we al om 09.15, dus 3.05 uur voor vertrek. Het was inderdaad krankzinnig druk op Suvarnabhumi, maar toch was er bij de douane wederom GEEN RIJ, zulks, nogmaals, in tegenstelling tot vrijwel alle andere berichten van de laatste maanden op internet.
Met geen zin in verrassingen deed zich nog een herhaling van zetten voor, een Spaghetti Carbonara (want er is niets zo erg om hongerig in een vliegtuig te zitten), een plasje een sigaretje, en langzaam aan richting gate.
Ik had deze keer gekozen voor een plekje aan het raam, helemaal rechts achterin (58K in B777-300), aangezien we twaalf uur lang in daglicht zouden vliegen, en dan is het af en toe wel leuk om eens naar buiten te kunnen kijken. Heel veel leuke beelden heeft dat overigens niet opgeleverd, landen zoals Afghanistan, Turkmenistan, Oezbekistan en ga zo maar door bestaan vrijwel geheel uit troosteloze gortdroge totaal uitgestorven gebieden waar werkelijk helemaal niets is.
Het eten was teleurstellend. Als brunch vis met pasta (alternatief: kip met rijst..). De vis bestond uit witte droge dobbelsteenblokjes en smaakte precies zo als de pasta: Nergens naar. Een oneetbare rabarbersalade erbij en wat stukjes fruit waar je je tanden op kapot kon bijten.
Bij het diner was er niks te kiezen, dus ik maakte het hoopvol open: Pasta met? Ja, een beetje saus met wat fantasie. De pasta smaakte weer net als de vis. Een paar stukjes appel die echt nog niet rijp waren en een chocoladetaartje dat iets te hoog was voor het bakje waar het ingepropt was, zodat het in zijn geheel aan de deksel bleef hangen zodra je die van het bakje haalde. Zorgde hier en daar voor wat chaotische taferelen. Dikke onvoldoende deze keer voor de KLM.
Netjes om 10 minuten voor schematijd landden we om 18.45 waarna de captain ons welkom heette in Nederland. Tsja, dan begin ik alweer te sidderen in afwachting van wat voor narigheid er nu weer zal opdoemen, na drie weken probleemloosheid. Ik bewaar dat nog even tot morgen.

Songkran, pizza pizza, Yolanthe.

Dagelijks rond het middag uur beginnen nu de watergevechten. Het is het meest krankzinnige feest dat ik ken. Zou in Nederland volstrekt ondenkbaar zijn. Het heeft totaal geen zin om je ertegen te verzetten, dus if you can’t beat them, join them. In ons land zou dit op talloze vechtpartijen uitlopen maar hier draagt iedereen zijn lot met vreugde. Bij het nieuwjaar in Nederland hebben we natuurlijk vuurwerk, wat ook overlast veroorzaakt, maar dat is dan ook weer strikt aan allerlei regels gebonden. Je mag dan 1 dag vuurwerk afsteken, veelal tot 02.00 uur op 1 januari en that’s it.  En dan komt de eerlijkheid weer eens om de hoek kijken die mij gebiedt te zeggen dat het hier in Pattaya wel een beetje uit de hand aan het lopen is nu het geheel maar liefst 8 dagen in beslag neemt. Dat is wellich toch iets te veel van het goede.

Desondanks deed het zojuist weer pijn om voor dinsdagochtend een taxi naar het vliegveld te moeten reserveren. Het vliegtuig vertrekt om 12.20 uur dus ik had zo gedacht om rond 09.00 uur een taxi te nemen, maarde taxirittenreserveerman adviseerde mij dringend om in verband met de drukte rond Songkran een uurtje eerder te vertrekken, dus dat doe ik dan ook maar. Eigenwijs zijn kan ik altijd nog. De taximan heeft zijn verkooppuntje grondig gerenoveerd en het mag nu zelfs een naam hebben: Beautiful Taxi, zulks vanzelfsprekend met een knipoog naar de naastgelegen Wonderful Bar.

Gisterenavond kreeg ik plots trek in een pizza en zo spoedde ik mij naar de overkant alwaar een Pizza Pizza (by Yanee) is gevestigd.
De gemiddelde pizza komt daar op 250 Baht voor een slice, 500 voor een medium pizza en 2500 Baht voor een grote.  Zo’n slice is dan een stukje van een grote en een medium is wat wij een grote pizza noemen. De ‘grote’  heeft de onwaarschijnlijke diameter van 28 inch (70 centimeter) en is dan ook bedoeld om met het hele gezin van te eten.
Dat mag ook wel, want 2500 Baht (Euro 62.50 !!) voor een pizza is zeker in deze contreien natuurlijk een astronomisch bedrag. En daar komt dan nog 10% bedieningsgeld bij. Er zaten wel wat Thai te eten, maar vrijwel alleen als er ook een Farang aan dezelfde tafel zat, die natuurlijk voor de kosten opdraaide. Er worden keurige wijnen verkocht, vanaf zo’n Euro 25.- per fles. Ik hield het op een glas (goede, zij het iets te sterk gekoelde) huiswijn van 100 Baht (2.50).  Dat glas was dan wel weer van het formaat ‘pizza’, zodat dat eigenlijk 2 glazen waren. En als je het zo bekijkt, twee glazen wijn plus een halve pizza voor nog net geen 10 Euro, dan valt het wel weer mee. Mooie heel grote houtoven, heerlijke pizza, alles even proper en schoon. Als je nou toch in Pattaya bent en je wilt zo nodig Pizza eten, ga dan gerust hier naar toe. (Evenals Oishi gelegen op “Pattaya Avenue” ,  Second Road t/o soi 13/1.) Maar je moet natuurlijk niet hier naar toe komen om pizza’s te eten! 🙂

Toen ik vanmorgen wakker werd had mijn tilacje het kleine rommeltje wat we er vannacht nog van gemaakt hadden al geluidloos opgeruimd en nu ik ook uitgesnurkt was, kon de TV aan. Die stond nog op BVN en we vielen midden in het programma “Mijn vader is de beste”.
Twee vaders moesten om beurten, zonder hun handen te gebruiken, met hun mond zoveel mogelijk tomaten uit een aquarium vissen, dat verder gevuld was met palingen. Een en ander onder de bezielende leiding van ene Yolanthe C van K. Het was een afschuwelijke vertoning  en Neng keek er dan ook vol afgrijzen naar. “Is this Dutch Television?”, vroeg ze. Ik moest het wel toegeven en ik zag aan haar gezicht dat als haar engels het had toegelaten ze vast cynisch geinformeerd zou hebben of dit nu die zender was die een select aanbod uitzendt van Nederlandstalige programma’s van de zo gewaardeerde publieke omroep.  Wat een blamage.
Ik heb trouwens wel even op zitten letten en als je de tekst van Yolanthe volledig uitschrijft (afgezien van de vragen die ze opleest) dan blijkt dat haar woordenschat overeenkomt met die van iemand die de eerste vier afleveringen van Sesamstraat heeft gevolgd. Direct daarna is kennelijk haar carriere als presentatrice begonnen…
Neng begon maar eens te zappen en even later vlogen gelukkig de afgehakte hoofden en ledematen weer vertrouwd over het beeldscherm.

Het werd tijd voor ontbijt, ik heb mezelf bij de Sportsman getrakteerd op een mega omelet met zalm en spinazie, vergezeld van een gemengde salade met lemon dressing (275 Baht). Inmiddels bij de fotoshop opdracht gegeven om wat afdrukje te maken, en als ik zo uitgetypt ben zullen die wel zo’n beetje klaar zijn. Dan snel naar het hotel, even omkleden en voorzien van waterspuit maar weer de straat op.