En wederom enkele volstrekt nutteloze aantekeningen uit Pattaya.

Zondag verlieten een hoop mensen Pattaya weer, de drukteindex zakte naar 6.5, op maandag zelfs tot 6.0 om dinsdag via 6.5 weer te klimmen naar 7.0 op woensdag.
Tot en met maandag elke dag een mailtje van Oy ontvangen dat ze me zo miste en dat ik kusjes kreeg en zo. Dinsdag niets meer gehoord dus woensdag werd het tijd om haar eens op te gaan zoeken. Dat gezeur daar houd ik niet van, dus ga ik ook meestal maar niet direct op in. Ze had flink uitgepakt, ik kreeg een boeddha-armbandje, een boeddha-hangertje en een piepklein teddy-knuffelbeertje. Tsja, dan moet je er wel aan geloven. Snel gebarfined om de hoge lady-drink prijzen te ontlopen en op twee motorbikes hup naar de W2 bar om even bij te praten. Was weer geheel als vanouds.

Een klein probleempje met mijn HTC: Het touchscreen is een soort eigen leventje gaan leiden en reageert lang niet altijd zoals je zou verwachten. Soms is 3 centimeter afstand tot het scherm al genoeg om een toets te activeren, soms kun je drukken tot je een ons weegt en gebeurt er helemaal niets. Ik denk dat het iets met statische elektriciteit te maken heeft, maar wie het beter weet of een oplossing heeft mag het zeggen. Schoonmaken met water, alcohol, droog wrijven, laten opdrogen in de zon, niets helpt tot nu toe echt. Het enige voordeel is dat ik nu een beetje leer om dat ding met de muisknop te bedienen.

Had ik al niet zo’n hoge dunk van het burgemeestersambt, meestal zijn het weggepromoveerde politici die hun tijd vullen met het openen van culturele dingen en het drinken van koffie of thee bij honderdjarigen en edelmetalen bruidsparen, Eberhard van der Laan (Amsterdam)  heeft zelfs daarnaast nog tijd over, getuige het feit dat hij met een plan naar buiten is gekomen om in de Arena na een voetbalwedstrijd een half uur feestelijke muziek te laten spelen om de bezoekers ervan te weerhouden de binnenstad te gaan vernielen.
Ik zie het al helemaal voor me. 1 grote line-up van cheer-leaders die een half  uur lang de cancan dansen, waarna de adrenaline ruim baan heeft gemaakt voor ongekende hoeveelheden testosteron die zich vervolgens een weg gaan zoeken over de Wallen. Briljant plan.
Nee Eberhard, lieden die de binnenstad vernielen moet je oppakken en niet feteren op extra popconcerten. En als je de kans op vernielingen zo klein mogelijk wilt houden, dan moet je op Koninginnedag een mooi muziekfeest op het Museumplein organiseren, niet verbieden.  Deze man ontneemt goedgemutste Oranjeklanten hun pleziertje om het vervolgens aan te gaan bieden aan bewezen notoire relschoppers.
Je kunt ook iedereen z’n vakantiegeld afpakken en daarvan alle dieven en straatrovers naar een all-inclusive resort aan de Turkse riviera sturen. Of  falende politici tot burgemeester benoemen.

Hier in de W2 bar zit dagelijks een gezinnetje. Vader is denk ik Australier en een jaar of 45. Zijn vrouw/vriendin is Thais en wat jonger. En dan twee koters van een jaar of negen, zo te zien uit een andere relatie, een jongen en een meisje. Die laatste twee vervelen zich hier vele uren per dag helemaal de pleuris. Vrijwel onophoudelijk gieten ze cola naar binnen en in een regelmatig terugkerend patroon hobbelt het ventje naar de overkant van de straat om met Big Macs en frietjes terug te keren. Om dan van de straat op barniveau te komen moeten twee treden worden beklommen.  Een Thaise jongen van die leeftijd neemt die met een sprongetje in 1 keer, maar deze moddervette westerling zet eerst een voet op de eerste trede om dan zijn andere voet bij te trekken en herhaalt dat proces nog een keer voor de volgende trede. En dan komt het echte werk pas: Het plaatsnemen op de barkruk. Eerst ontdoet hij zich van zijn zware McDonald-last. Hij maakt wat ruimte tussen de bar en de kruk, plaatst zijn linkervoet onderaan op de ring die de poten van de kruk verbindt, zijn linkerhand op de rand van de bar, zijn rechterhand op de rand van de kruk en dan kan hij zich, in een uiterste krachtsinpanning, ietsje omhoog duwen en op de kruk schuiven. Eindelijk kan de bijna dodelijke verhongering gestild worden. Gelet op het postuur van pappa zijn de kinderen mogelijk wel enigszins erfelijk belast, maar dat neemt toch niet weg dat je met zulke kinderen ook eens iets moet gaan doen, gooi ze in een zwembad, of ga aan het strand zitten met een schepje of een werphengel of een vlieger. Dit is bijna misdadig en het sleept zich maar voort, dag in dag uit…

Hoewel de weer-app de afgelopen vier dagen regen en onweer aangaf en dat ook voor de komende dagen wordt voorspeld, staat de regenmeter nog steeds op nul en schijnt de zon gewoon. En als ik het weerkaartje voor de Paasdagen in Nederland bekijk zal ik het er verder maar niet over hebben.

In een aantal provincies in Thailand, waaronder hier in Chonburi, is het minimumloon per dag op 1 april jl. opgetrokken van 196 naar 273 Baht (van EURO 4.90 naar EUR 6.50), terwijl volgend jaar de boel zal worden verhoogd naar 300 Baht per dag (wat in Bangkok al het geval is).
Dit baart vele ondernemers natuurlijk grote zorgen en produktiebedrijven overwegen zelfs te gaan verhuizen naar Myanmar (Birma) waar het  minimumloon omgerekend nog geen 100 Baht per dag bedraagt.
Toch lijkt het mij wel een goede maatregel. Zeker in een tijd waarin grondstoffen- en voedselprijzen dreigen te (blijven) stijgen, kan het zinvol zijn het aandeel daarvan in de totale kosten wat te verminderen, zodat een stijging daarvan wat wordt gedempt.
Als voorbeeld: Een frikandel die in Nederland inkoop 30 cent kost, wordt verkocht voor 1.50. Dus 1.20 voor overige kosten, waaronder arbeid, en winst. Als die frikandel 50% duurder wordt, dus 45 cent, moet ik de verkoopprijs met 15 cent, dus 10%, verhogen als de overige kosten en winst gelijk blijven.
Hier in Thailand kost een maaltijd inkoop wellicht 120 Baht en die verkopen ze voor 150 Baht, dus 30 Baht overige kosten, waaronder arbeid, en winst.
Als de voedselkosten ook hier met 50% stijgen is dat 60 Baht en moet ik gaan verkopen voor 210 Baht, een prijsstijging van 40%.
Nee, die Thai zijn zo gek nog niet.

Advertenties

One thought on “En wederom enkele volstrekt nutteloze aantekeningen uit Pattaya.

  1. Hoi Frans,

    Een leuke beschouwing over onze Eberhard. Het zou ook wel eens praktisch kunnen zijn om naar de vaktechnische capaciteiten van deze persoon te kijken, zeker als hij in relatie zich op het terrein van voetbal en oranjeklanten begeeft (eerst in de hoedanigheid van minister, nu weggepromoveerd als burgermeester van A’dam). Dit soort functies worden vaak toebedeeld aan diegenen van wie bewezen is dat ze er weinig verstand van hebben,
    Het is al geen geheim meer dat de inflatie al een tijd in Thailand toeslaat en het einde van die spiraal is nog niet in zicht. Vandaar dan ook de stijging van de voedselprijzen en overige zaken. Overigens is dit rekenkundig op niveau helder uitgelegd.
    Hier gaat alles z’n gewone gangetje en (het kan nog net) hele goede paasdagen.
    gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s