Van scramboiled eggs tot Bejaratana.

Vrolijk Pasen voor iedereen en wat kan er nou misgaan met een eitje? Niet veel zou je denken. Maar hier in Thailand blijft de taalbarriere een onoverwinbaar probleem. Zelfs bij het bestellen van een English Breakfast kunnen problemen opdoemen. Standaard wordt zo’n ontbijt geleverd met gebakken eieren, maar ik ruil die meestal om voor roereitjes, scrambled eggs.  Het dienstertje bij de Sportsman Pub & Restaurant wist zich met ‘scram’  kennelijk geen raad, maar kon wel iets maken van ‘bled’ en dat werd geinterpreteerd als ‘boiled’, zodat Frans de dag moest beginnen met twee waterig gekookte eitjes. Ik legde uit dat ik dat niet besteld had maar ze snapte er niets van en haalde de chief-manager er maar bij, die het wel begreep en direct aanbood om alsnog roereitjes te maken. Dat was nou ook weer niet nodig, als hij maar aan haar uitlegde hoe het misverstand in de wereld was gekomen, zulks ter voorkoming van herhaling in de toekomst.

Op BVN was een dezer dagen een aardige uitzending te zien van de Vlaamse Omroep over de kookkunsten in Franse restaurants. Men was maar eens naar Marseille afgereisd om aldaar de lokale specialiteit, bouillabaisse, aan een onderzoek te onderwerpen. Een fijnproever was meegereisd en liet tijdens de maaltijd in een restaurant weten dat hij niet de indruk kreeg dat deze bouillabaisse vers bereid was.
Een rondgang over de vismarkt leerde dat de clientele van de marktkooplui niet bestond uit de plaatselijke restaurateurs. Waar die hun vis dan wel vandaan haalden? Tsja, dat durfden ze ook niet te zeggen, maar de reporter kreeg een tip om eens in de afvalzakken van de restaurants te gaan snuffelen. En dat bracht al snel duidelijkheid in dit stinkende zaakje: De vuilniszakken zaten vol met legen dozen. Van industrieel verwerkte diepgevroren vis uit de Pacifische Oceaan. En niet alleen de vis, maar hoegenaamd alles, van voorgerecht tot dessert, bleek uit dozen en emmers te komen.
Geconfronteerd met deze feiten reageerde de eigenaresse eigenlijk heel nuchter:”Nee, we maken niets zelf. In de keuken staan twee man en zes magnetrons. Soms doen ze ergens een frutseltje peterselie of een schijfje citroen of augurk op, om het echter te laten lijken. De zaak moet vooral renderen, de ambiance is leuk en we zijn vriendelijk tegen onze gasten. En het loopt goed.”
Opvallend genoeg was deze uitbaatster ook bereid om een kijkje te geven op de margelijst, waar onder meer uit bleek dat een bordje spaghetti van inkoop E 1.61 voor E 11.- op het menu stond. Overigens haastte het reportageteem zich in de laatste minuut van de uitzending nog even te melden dat er helemaal niks mis hoeft te zijn  met industrieel bereide maaltijden. Dat is natuurlijk helemaal waar, maar wat is het punt dan eigenlijk nog? Ja, dat het niet goed is als het tegen exorbitante prijzen wordt verkocht. Maar we leven nu eenmaal in een vrije economie en is zes keer over de kop exorbitant? Een glas bier van 40 eurocent wordt ook zonder blikken of blozen verkocht voor E 2.40 en dan zeurt er niemand over dat de kroegbaas het bier uit een vat haalt en het niet zelf heeft gebrouwen. Blijft overeind dat we als consument veel te snel tevreden zijn en ook veel te makkelijk bereid zijn om belachelijke bedragen te betalen.
Eergisterenavond sprak ik met een dame uit Surin, vanzelfsprekend een plaatsje in de Isaan. Ze is nieuw in de W2 bar (en in Pattaya) en spreekt een heel aardig mondje engels. Verder het bekende verhaal, een kind, gescheiden, niet genoeg geld, kind bij ouders, meisje naar Pattaya.
Deze dame heeft in haar woonplaats een piepklein supermarktje met twee tafeltjes met stoeltjes voor de deur, zodat je er ter plekke ook wat kunt eten en drinken. Het zag er redelijk paradijselijk uit op de fotootjes op haar telefoon. Maar het blijft een schier oneindig sprokkelwerk.
Ze verkoopt daar onder andere 33 centiliter blikjes Thais bier. Die kosten inkoop 21 Baht en worden verkocht voor 24 Baht. Van die marge hoef je verder alleen nog de dagelijks terugkerende kosten voor het koel-ijs af te halen (maar dat is volgens haar ‘niet veel’) en tel uit je winst. Toen ze gisterenochtend weer naar haar kamer vertrok had ze 1 Baht meer verdiend dan de verkoop van 333 blikjes bier zou hebben opgeleverd…

Vorige week werd bekendgemaakt dat Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Bejaratana Bajasuda Sirisobhabannavadi, die op 27 juli vorig jaar is overleden, vandaag, maandag 9 april, zal worden gecremeerd.
In verband daarmee is voor 8, 9 en 10 april een periode van Nationale Rouw afgekondigd en 9 april is bovendien een officiele vrije dag (voor ambtenaren, scholen, banken en dergelijke).
De bericht- en regelgeving hieromtrent is, zoals te doen gebruikelijk, uiterst onvolledig, onbetrouwbaar en inconsistent. Zo was afgelopen vrijdag nog de algemene indruk dat er gedurende drie dagen een volledig alcoholverbod zou gelden voor de horeca, maar zaterdag werd bekend dat men gewoon mag blijven serveren wat men gewend is, doch dat er geen feestelijkheden mogen plaatsvinden. En onder feestelijkheden wordt dan onder meer verstaan het ten gehore brengen van (live-)muziek, alsmede dansen (waaronder ook paaldansen). In de beer-bars hier in de buurt heeft men daar gisteren vrij strikt de hand aan gehouden, in de W2 bar geen band, geen muziek, maar voetbal, nu dus eens met commentaar. Arsenal – Manchester City en Zaragoza – Barcelona heb ik gezien geloof ik, en dat was best wel aardig. Het leek zelf nog wel iets drukken dan normaal in de W2 bar (inderdaad, drukte-index 8.0).
Vanavond toch even een kijkje nemen op Walking Street, ben namelijk wel benieuwd hoe men daar met deze beperkende maatregelen omgaat.

Tenslotte moet ik nog vermelden dat deze Prinses Bejaratana over opmerkelijke gaven beschikte. Zo kon zij bij elke datum zonder aarzelen de daarbij corresponderende dag van de week noemen.
En wat mij persoonlijk nog veel meer tot de verbeelding spreekt is het feit dat zij er toe in staat bleek van iedereen aan wie zij ooit is voorgesteld de verjaardag te onthouden en niet te vergeten. Dat zou ik ook wel willen kunnen…

Advertenties

2 thoughts on “Van scramboiled eggs tot Bejaratana.

  1. Hoi Frans,
    Ik hoorde op 1e paasdag op de radio hoe een eitje (vanaf dag 1 tot de worp van dat ei) tot stand komt. Als je dat hoort en ook begrijpt krijg je misschien een beter inzicht in het diensterje, dat het e.e.a. ook niet begreep. Uiteraard wil ik mij niet opwerpen tot een ”ei-specialist”. Soms is een BVN-programma interessant, op culinair gebied, zoals weer uit je verhulling is gebleken. Wat de feestelijkheden aangaat val je in de komende week zeker in de prijzen. Heb je nog activiteiten in de planning met het komende waterfeest? Graag hoor ik je avonturen hierover.
    Gr. Dik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s