Noo.

Vorige week heb ik in de W2 bar een biertje gedronken met een gepensioneerde Nederlander die al 12 jaar in Pattaya woont. Ik kende hem al enige tijd virtueel, van een andere website, en nu was de tijd rijp om elkaar eens in levende lijve te ontmoeten.

Zoals het onder vorsten protocollair usance is om een dergelijk bezoek te waarderen met de invitatie voor een tegenbezoek, had ook ik een uitnodiging ontvangen om vandaag bij te praten in de tweede huiskamer van de pensionado, de Megabreak. Goed, we zijn dan formeel wellicht geen gekroond bovendaan, leven doen we hier zeker als een vorst.

De Megabreak is een goed geoutilleerd poolcentrum in Soi Diana, vanaf Second Road aan de rechterkant, pal na het bar complex. Ik was er nog nooit geweest, wellicht mede omdat ik dacht dat je er binnen niet mocht roken. Deze vrees bleek ongegrond, zelfs verstokte sigarenrokers zijn er welkom.

We hadden afgesproken tegen een uur of tien. Doordat ik laat was opgestaan was het al bijna zes uur toen in mijn dagelijkse verhaaltje af had. Veel tijd om te wandelen bleef er zo niet over. Op de kamer bestelde ik een Pad Thai Seafood om op krachten te komen. De schaaltjes met heetmakertjes heb ik helemaal leeggelepeld, ik vind het gewoon lekker. Ondertussen zat ik wat te kijken op de datingsite. Een 21-jarige schoonheid die op zoek was naar customers stuurde ik een berichtje. Het was een Ladyboy, dat moest ik maar voor lief nemen. Ze was te mooi om te laten lopen. Eerst maar eens vragen of ze toevallig in een beer bar werkt. Ja. Veelzeggend antwoord, maar ik kon er nog niks mee. Welke Bar? Sensations. Die kende ik wel, zit in Action Street en dat kwam goed uit. Action Street is maar 40 Baht van de Megabreak. Ik reageerde verder niet meer en nam om negen uur een motorbike. Was het in het Boom Boom Bar Complex nog stiller geworden dan een paar maanden geleden, in Action Street viel het alleszins mee. In ieder geval was meer dan tweederde van de bars open. Ik ging zitten in de bar naast Sensations, ben de naam even kwijt. Weinig meisjes daar, de Mamasan kwam zich zelfs verontschuldigen, het kwam doordat ze bijna allemaal al gebarfined waren. Niet zo erg, mijn belangstelling ging toch meer uit naar de bezetting van Sensations. Daar zag ik alleen ladyboys, voornamelijk van die boomlange types met veel siliconen, waarbij het overduidelijk is dat de natuur een handje is geholpen. Niet mijn ding. Van Noo, voor wie ik gekomen was, geen spoor te bekennen. Misschien had ze zich verdekt opgesteld, ik stuurde een berichtje “Are you in bar now?” maar het bleef stil.

Tien uur, op naar de Megabreak. Rob, zo noem ik hem maar even, moest nog een partijtje afmaken, zo kon ik rustig kijken wat voor dames hier de keu ter hand namen. Leuke dames, maar de handel is hier natuurlijk niet de core-business. Er wordt veel in toernooi-verband gespeeld, en zelfs dan toch voornamelijk voor de lol, het is in dat opzicht gelukkig laagdrempelig. Een enkele fanaticus met eigen keu en speciaal ontworpen bril daargelaten. Voor de liefhebbers van lekker strak verpakte kontjes in afwisselende poses op wiebelende hoge hakjes is deze zaak beslist een must-go.

Flesje Heineken 100 Baht, Pooltafel 250 Baht per uur en als je honger krijgt hoef je de deur niet uit. Rob verloor jammerlijk, we kletsten even bij, volgende keer ga ik hem afmaken.

Eén nieuw bericht op de telefoon, van Noo. Over tien minuten zou ze in de bar zijn. Het bericht was al een uurtje oud, de dingen vloeiden mooi in elkaar over vandaag.

Ze zag mij niet, ik haar nu wel. Althans, dat dacht ik. Om mijzelf te behoeden voor weer een blamage stuurde ik een berichtje. ‘I am in your Bar now’. Ze pakte haar telefoon en keek de bar rond. Dat kon niet missen. Oh my God, wat een schoonheid! Een heel kort sollicitatiegesprek en haar lot voor deze nacht werd bezegeld. 2K LT en 300 BF. Ze komt uit de buurt van Chiang Rai, tegen de grens met Myanmar aan. Ze had daar een aardige baan in een fabriek, waar ze wel 20.000 Baht per maand mee verdiende. Maar dan was ze wel 14 uur per dag bezig, zes dagen per week. Niet eens tijd om het op te maken. Zo wilde ze niet verder leven. Hier in de Sensations Bar heeft ze het prima naar haar zin. Alleen nog een sponsor voor wat grotere borsten, dat blijft een wens. Haar neus heeft ze al onder handen laten nemen.

Ik mocht een foto van haar ID-card maken. Misschien is het zinloos, toch sterkt het mij in de overtuiging dat iemand geen kwade bedoelingen heeft. Ze dronk twee San Miguel en twee Tequila’s in de W2 bar, waarna het de hoogste tijd was om te gaan bedderen.

Mijn stoutste fantasieën werden werkelijkheid, de details gaan u geen reet aan vandaag.

Ter compensatie een plaatje van een plaatje.

image

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s