Een wit prinsesje en een tropische stortbui. Pattaya, september 2014.

De dramatische wending die de loop der gebeurtenissen in het verhaaltje over de liftetiquette nam was natuurlijk verzonnen. In werkelijkheid kwam ik ongeschonden het hotel uit. Het was bijna tien uur, mooie tijd om iets te scoren in het beer bar complex Drinking Street. Kom je veel vroeger, dan hebben de meeste dames geen zin in LT omdat ze gokken op misschien 2 ST’s, wat meer oplevert. Is het veel later, dan zijn de interessante gevallen veelal al gebarfined. Drinking Street is vanaf soi 13 een kilometer of drie rijden, in Noord Pattaya, voorbij Big C en vòòr de rotonde, aan Second Road. Er zijn daar geen verbindings-sois meer tussen Beach Road en Second Road, soi 1 is een flink stukje zuidelijker en aan de noordkant is North Pattaya Road de eerste mogelijkheid om naar het strand te komen en een Bahtbus terug in zuidelijke richting te nemen. Vandaar dat ik terug meestal een motorbiketaxi neem, dat kost 60 tot 80 Baht. Als je een niet al te zeer uit de kluiten gewassen meisje meeneemt, kun je met z’n tweeën achterop.
Bij het eerste barretje waar ik plaats nam was mijn aandacht getrokken door een paaldansende dame met voor Thaise begrippen toch wel érg lange benen. Mooi koppie ook, maar het ging allemaal nogal routinematig, er kon nauwelijks een lachje af en hoewel haar huid onberispelijk gaaf was wekte ze toch de indruk gepokt en gemazeld te zijn. Dat ging het niet worden. Mijn blik viel op een ander prachtig meisje, opmerkelijk genoeg geen kort rokje en blote buik, maar geheel in het wit gestoken. Dit klikte beter, we speelden al snel een potje dobbel en natuurlijk verloor ik een Lady Drink. Ik vroeg of zij niet op het podium moest dansen, maar dat was niet het geval, daar was ze niet zo goed in. Ik probeerde nog of ze voor mij geen uitzondering wilde maken, maar nee hoor. Even later dacht ze er zo te zien toch weer over na, en weldra had ze een oplossing gevonden: One hundred Baht! Vooruit dan maar, haar Lady Drink zat nog half vol. Wat onwennig deed ze haar pasjes, wat enige hilariteit bij de collega’s teweeg bracht.
Inmiddels deed Pattaya zijn naam (zuidwestelijke moessonwind) weer eens eer aan. Het was begonnen met regenen en niet zo zuinig ook. Plastic schermen werden neergelaten om de nattigheid enigszins buiten te houden, de TV-screens gingen vanwege het hevige onweer op zwart en daar waar het begon te lekken werd zonodig een pooltafel verplaatst.
Dit doorkruiste toch enigszins mijn plannen, want met goed fatsoen kun je zo’n meisje met dit weer natuurlijk niet op een motobike zetten. Nog afgezien van het feit dat ik daar zelf ook niet echt om zat te springen. Meestal duurt zo’n bui wel een uurtje, dat zou een klein vermogen aan Lady Drinks kunnen gaan kosten. Het barfinen stelde ik maar even uit, eerst nog wat rondkijken.
Bij een volgend barretje aan de praat geraakt met twee totaal van elkaar verschillende types, waaruit het toch onmogelijk was een keuze te maken. Ze voelden wel wat voor een threesome (‘me massage and she boom-boom’) maar dat zag ik niet zo zitten en bovendien kwam het nog steeds met bakken uit de hemel vallen.
Min of meer noodgedwongen moest ik mijn plannen wijzigen en ik ging prioriteit geven aan het vinden van een mogelijkheid om – onverrichter zake – terug richting soi 13 te komen. Voor het geval het opeens op zou houden met regenen en er toch nog wat te verhapstukken viel, dronk ik nog wat bij het eerste barretje. Dat was ijdele hoop, het bleef plenzen en mijn witte prinses had zich inmiddels naar de verkeerde kant van de bar verplaatst (d.w.z. ze was al gebarfined en was op de schoot van haar customer gaan zitten). Het zat allemaal niet mee.
De regen minderde iets. Aan de overkant van de straat stonden een paar Song Thaews te wachten. In dat geval kun je er niet zomaar inspringen en op je bestemming 10 Baht afrekenen, maar charter je het hele busje als het ware, en rijdt hij precies de door jou gewenste route zonder onderweg nog andere passagiers op te pikken. De prijs, daar moet je dan over onderhandelen. En wel van te vóren, anders ben je de klos. Ik liep zo achteloos mogelijk langs de busjes en informeerde semi-onwetend of er toevallig ook ééntje richting soi 13 ging. O ja hoor, dat gingen ze allemaal. Ik bood 100 Bath en dat was duidelijk te weinig. Eén van hen maakte een gebaar van: ‘Ga maar lopen.’
Ach, een klein stukje, dat kon geen kwaad, ik was toch al niet helemaal droog meer. 100 meter verder kwam ik in een andere beerbar terecht. 150 Baht voor een Lady Drink en een dame die zonder blikken of blozen 3000 Baht vroeg voor LT. Snel wegwezen hier.
Ik liep wat verder en ging even schuilen bij een motobiketaxidriver die onder een grote parasol zat, die nu uiteraard dienst deed als paraplu. Hij had niet veel te doen en wilde mij wel naar soi 13 brengen, voor 80 Baht. Via de rotonde is het nog méér dan drie kilometer en ik zou als een verzopen kat aankomen. Voor mijn telefoon en portemonnee had ik al een plastic zakje geregeld, dus in principe kòn het wel. De motobiketaxidriver zag mij twijfelen en trok zo’n flinterdun regenpak tevoorschijn, dat bovenin de parasol hing. Ja, nu moest het wel lukken en we vertrokken. Bij de rotonde linksaf North Pattaya Road op en die gaat in een volgende linkerbocht vanzelf over in Beach Road. We slingerden van links naar rechts en omgekeerd over de weg, om al te diepe plassen te vermijden. Even verderop moest de snelheid drastisch worden teruggebracht, hier was duidelijk sprake van een ‘flood’. Tot aan de assen reden we in het water, mijn voeten pakten af en toe een sloot water mee. Het was niet meer zichtbaar hoe de weg waar we reden eruit zag en het ging dan ook erg behoedzaam. Ik zag wat mensen op een verhoogd stuk trottoir staan en maande de chauffeur tot stoppen. Dit werd te gek en levensgevaarlijk bovendien. Hoewel we pas halverwege waren gaf ik de driver 80 Baht. Het regenpak mocht ik houden. Er kwam een Bahtbusje aanrijden dat zowaar bij het trottoir stopte. Maar deze bleek bestemd om een dame naar het ziekenhuis te vervoeren. Ze had bij haar vriend achterop de motor gezeten en was eraf gestuiterd toen hij in een rioolput reed waar het deksel van verdwenen was. En ze was nogal ongelukkig op haar voet terecht gekomen. Iemand anders was bezig een grote afgewaaide boomtak als baken in de rioolput te plaatsen.
Na enige tijd kwam er een taximeter langs. Dat zijn ‘gewone’ taxi’s die normaal gesproken niet voor lokale ritten worden gebruikt, maar onder deze omstandigheden proberen ook een graantje mee te pikken. Ik hield hem aan en voor 200 Baht wilde hij me verder brengen. Deal. De motor van de Toyota sputterde bij tijd en wijle hevig, de auto raakte doordrongen van de geur van onverbrande benzine, zo nu en dan reden we onverwacht door een flinke kuil, maar we kwamen vooruit en bij soi 10 was het wegdek plotseling weer zichtbaar. Vreemd genoeg was soi 13 helemaal niet overstroomd, terwijl het hier normaal gesproken bij het minste of geringste buitje al blank staat.
Hoe dit ook zij, ik was blij dat ik weer veilig in de W2 bar kon gaan zitten. Tot mijn verbazing, het was al bijna half twee, was het mooiste meisje van de W2 bar nog aanwezig. De eerste paar dagen was ze steeds met dezelfde Engelsman, vervelende vent natuurlijk in mijn ogen, en ook daarna had ik niet of nauwelijks de kans gekregen eens wat nader kennis te maken. Ik gooide er daarom meteen nog maar een Lady Drinkje tegenaan en wilde eigenlijk snel tot zaken komen. Iets met ijzer en hitte. Dus ik viel vrijwel meteen met de deur in huis en – de verrassingen waren deze avond niet van de lucht – ze zei ijskoud ‘nee’. Ik verslikte me bijna en informeerde voorzichtig wat daar dan wel de reden van was. Ze had vanochtend vroeg andere verplichtingen en wilde daarom gaan slapen. Nothing personal. Gelukkig. Zodoende heb ik haar gisterenavond laat maar vroeggeboekt voor vanavond en werd het vannacht één van de overblijvertjes van de W2 bar. Geen stunner maar wel lief en so happy want ze had haar quotum nog niet gehaald.imageimageimageScreenshot_2014-09-15-14-35-02Screenshot_2014-09-15-14-33-11

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s