The Sportsman Pub. Pattaya, september 2014.

Het is 09.00 uur, 19 september, 29 graden, de zon schijnt uitbundig, het belooft een bloedhete dag te worden. Die belofte komt meestal wel uit.
Het is loom, de ochtend kruipt. Alles is traag, neemt de tijd.

Een vogel op een electriciteitspaal overweegt naar de volgende paal te vliegen. Hij maakt aanstalten om te vertrekken, maar doet het dan toch weer niet. Waarom zou hij ook?
De bargirls druppelen de hotels uit, vergezeld door hun customer om te gaan ontbijten of misschien zelfs om te gaan shoppen. Of alleen om op de motobiketaxe naar hun eigen loom te gaan.
In de Wonderful 2 bar is het rustig. Er zijn zes dames van het bedienend personeel aanwezig. Drie zijn er aan het eten, de andere drie zitten nog aan hun haar te frutselen en smeren voor de zoveelste keer een blekende creme op hun gezicht.
Twee bargirls zitten met hun customer aan de koffie. Dat zal niet lang meer duren.
Bij de Sportsman pub komt een jongen van een jaar of twintig naar buiten. Het zou de Thaise Justin Bieber kunnen zijn. Hij gaat aan een tafeltje zitten, maar bestelt niets. Weer gaat de deur open, nu verschijnt er een oudere man. Ze horen kennelijk bij elkaar. De Thaise jongen zal wel uit soi 13/3 of 13/4 komen, beter bekend als Pattayaland 1 en 2, het Walhalla om knaapjes vandaan te halen. De oudere man, een jaar of vijftig, moet in de loop der tijd het spoor volkomen bijster zijn geraakt. Hij is lang en eet zo te zien te weinig. Hij draagt gele flip-flops van het ergste type, die met een grote bloem. Een kort, te kort, turquois broekje, waaronder ergens zijn verzameling tattoos moet beginnen. Hij is ongeschoren, de plukken haar op zijn hoofd wijzen naar alle windstreken, en op zijn neus zit een bril met een paar jampotten die vroeger een indicatie waren dat iemand een chromosoompje miste. Hij had met succes in ‘The young ones’ kunnen figureren.
Ze zaten zwijgend naast elkaar. Na enige tijd kwam er een motobike aanrijden, om de Thaise jongen op te halen. De oude young one kneep hem nog even zachtjes tussen de benen, bij wijze van afscheid en bleef toen alleen achter. In de hitte van de dag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s