Een korte overpeinzing over het vluchtelingenprobleem.

Bij de grens tussen Griekenland en Macedonië hebben vluchtelingen het hek bestormd om Macedonië binnen te komen. De Macedoniërs hebben ze met traangas tegengehouden.

Volgens een verslaggever ter plaatse is het wachten op ‘ingrijpen door Europa’. Nou, dan kun je wachten tot je een ons weegt.

Nederland is door de eeuwen heen tamelijk gastvrij geweest voor zover het opname van vluchtelingen betrof. Het ging dan meestal om mensen uit buurlanden die aldaar hun leven niet zeker waren en op eigen houtje de reis ondernamen. Nu zijn het mensen vanuit de hele wereld, die georganiseerd aangevoerd worden, en waarvan in een groot aantal gevallen over de gevaren die ze thuis lopen kan worden getwijfeld. Zouden alle vluchtelingen die aan de IND vertellen dat ze in hun eigen land met de doodstraf bedreigd worden omdat ze homo zijn de volledige waarheid vertellen? En hoe moet je dat in vredesnaam controleren?

De aantallen rijzen de pan uit, alle kinderen moeten onderwijs krijgen, een paar dagen geleden maakte de 763e organisatie die zich het lot van de vluchtelingen aantrekt bekend dat er ook dringend peuteropvang moet komen voor de driejarigen, aangezien die anders al met een achterstand beginnen, op hun vierde. Dat is allemaal vast heel lief bedoeld, maar zo wordt het ook nog eens volkomen onbetaalbaar, terwijl er openlijk alweer gesproken wordt over een volgende op handen zijnde economische crisis.

Het is al merkwaardig dat noodopvang in tenten en afgedankte gebouwen, met inzet van talloze vrijwilligers, 100 euro per persoon per nacht moet kosten. Er moeten mensen slapende rijk van worden.

En dan laat ik nog maar even buiten beschouwing dat het veelal mensen uit een totaal andere cultuur zijn, wat op zich ook problemen op kan leveren.

De toestand terugdraaien gaat niet meer, de kraan dichtdraaien is politiek niet correct, voor maatregelen om de stroom beheersbaar te houden ontbreekt de eenheid binnen Europa. Het lijkt er het meest op dat de politici onder het mom van overleg voeren, afspraken maken, en de problematiek hoog op de agenda plaatsen, de boel op zijn beloop laten, en machteloos een afwachtend beleid blijven voeren, totdat de bom barst.

Als het komende referendum over het verdrag met Oekraïne aan de orde is, haast Rutte zich om voor de zoveelste keer te herhalen dat het beslist geen aanloop naar een toetreding tot de Europese Unie is, waarbij hij dan een lacherige toon aanslaat, daarmee suggererend dat iedereen die wèl enig verband ziet met de toekomstige geopolitieke verhoudingen een chromosoompje teveel heeft. Zou de man echt niet beter weten?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s